نام علمی: Galega officinalis L

نام انگلیسی: Goat's rue

گالگا در طب سنتی بسیاری از کشورهای اروپایی به عنوان گیاهی که باعث کاهش قند خون می شود٬ مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه نیز باعث تحریک تولید شیر در مادران شیرده می شود. از این رو در بسیاری از کشورها به همین منظور مورد استفاده قرار می گیرد و نام علف شیر یا علف شیر آور را برای آن انتخاب کرده اند.

مواد موثره موجود در پیکره رویشی این گیاه٬ قند خون را کاهش می دهد و برای درمان دیابت مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف این گیاه نه تنها سبب افزایش متابولیسم گلوکز می شود بلکه در سوخت و ساز چربیها و پروتئین ها موثر است. به لحاظ استفاده دارویی از گالگا این گیاه در سطح کم و بیش وسیعی در کشورما کشت می گردد.

شاخه : گیاهان گلدار

رده : تک لپه ای ها

راسته : مارچوبه‌ای‌ها (Asparagales)

 تیره : سریشیان (Asphodelaceae)

این گیاه بومی آفریقای شمالی و شرق آفریقا است.

Aloe Vera به عنوان يك گياه طبی سابقه طولانی دارد و قدمت استفاده از آن به سال 1750 قبل از ميلاد مسيح (ع) برمی گردد. امروزه اين گياه در اغلب مناطق نيمه گرمسيری و گرمسيری از قبيل منطقه كارائيب، جنوب ايالات متحده، آمريكای لاتين و خاورميانه می رويد. بسياری از مردم نيز اين گياه را در گلدانهای كوچک در منازل خود به منظور درمان سوختگيها و بريدگيهای جزئی پرورش می دهند.

نام انگلیسی: Lavender

نام علمی: Lavandula

مقدمه:

مواد غذائی به قسمتهائی از بدنه ی گیاهان و نسوج حیوانات اطلاق می شود که برای انسان قابل خوردن بوده و معده و روده ی بشر توانا به هضم و جذب آن باشند. البته تمام مواد گیاهی و حیوانی قابل خوردن نیستند و بشر در درازای تاریخ زیست خود پی به وجود بخشهای سودمند آنها برده است. بنابراین تنها قسمتها مفید و قابل هضم آنها خوراک انسان را تشکیل می دهند تمام مواد غذائی، از عسل گرفته تا حنظل را می توان خورد. اما هر غذائی بسته به مقدار وزن و حجم آن می تواند غذا، دارو و یا سم باشد. مثلاً آرسنیک، مقدار بسیار کم آن در غذای روزانه ی ما هست. در صورت لزوم و برای درمان، مقداری بیشتر را می توان با تجویز پزشک خورد. اما اگر بیشتر خورده شود، زهر کشنده ای است. حتی میوه ی مفیدی مانند پرتقال نیز از این قاعده مستثنی نیست. به این ترتیب تمام خوراکیها برحسب میزان مصرف، هم غذا، هم دوا و هم زهر هستند.

پس سم مطلق وجود ندارد و هر ماده ی خوراکی برحسب میزان مصرفش می تواند مسموم کننده باشد. هر غذائی که از میزان معین بیشتر خورده شود، برای بدن قابل تحمل نیست و خاصیّت سمی پیدا می کند چه باید خورد؟ بدن انسان دارای بخشهای متفاوت اعضای گوناگون است که هر عضو ضمن آنکه وظیفه ی خاصی دارد، در ضمن انجام وظایفش، موادی را می سازد و ترشح می کند که برای ادامه ی زیست، وجودش الزامی است. عناصرلازم برای تولید این ترشحات را بدن از غذاهائی که می خوریم می گیرد. پس خوراک ما باید به گونه ای کامل و تکمیل باشد که تمام عناصر لازم برای گردش زندگی را در خود داشته باشد. هریک از این فلزات و شبه فلزاتی که در درون سلولهای زنده وجود دارند و ادامه ی زیست را باعث می شوند، کمبود و یا نبودشان دربدن، سبب تولید بیماری های گونا گون می  شود که پزشک مجبور خواهد شد جبران آن را با دارو میسر سازد. پس چه بهتر پیش ازآنکه چنین اتفاقی بیفتد، با خوردن غذای خوب و مناسب از ناخوشی پیش گیری کنیم. به همین ترتیب باید گفت که غذای کامل به آن معنا که مثلاً یک خوراک مانند شیر و یا تخم مرغ غذای کامل باشد وجود ندارد. یعنی نمی  توان تنها با شیر و یا خاویار و یا تخم مرغ به این علت که مواد لازم برای رشد جنین را درخود دارند، زندگی کرد. بلکه غذا ضمن تازه بودن و سالم بودن، باید از تنوع و گونه گونی نیز برخوردار باشد.

بهداشت و زیبایی و زیباسازی مانند علم پزشکی روز به روز بیش تر به سوی گیاه درمانی می رود. این تمایل به دلیل کشفیات جدیدی است که در زمینه ی بیوشیمی و فیزیولوژی عناصر جدا شده از گیاهان دارویی به وقوع پیوسته است.

گیاهان دارویی منبع سهل الوصولی از مواد بسیار موثری هستند که ترکیباتشان شبیه موادی است که در متابولیسم بدن انسان بکار رفته است بنابراین به سادگی به وسیله بدن انسان قابل جذب هستند. این مواد، برخلاف مواد تولید شده از طریق سنتزهای شیمیایی، به ندرت اثرات جنبی" به عنوان مثال ایجاد حساسیت" از خود بر جای می گذارند.

اکثر مواد مصنوعی در واقع نه در متابولیسم بدن شرکت می کنند و ند در ترمیم و بازسازی سلول ها و بافت ها. ومصرف طولانی آنها حتی ممکن است باعث مسمومیت یا فعل و انفعالات سمی در سطح پوست شود. بر عکس تمام عناصر گیاهی ( ماده ی ملونه ی پوست، آنتی بیوتیک ها، هورمون ها، تانن ها ) در اشکال مختلف (کرم، ماسک، لوسیون های تقویتی و غیره) از خود اثرات درمانی مناسبی نشان می دهند.

مواد گیاهی زیبایی را می توان به صورت خارجی یا داخلی مصرف کرد. چیزی که نشانگر اصل فیزیولوژی زیبایی است بستگی به وضعیت سطحی پوست و طبقه زیرین آن  و ناخن، مو و مژه و حالات کلی بدن و متابولیسم و خصوصاً وضع کارکرد سیستم هاضمه، تعادل سیستم عصبی و گردش خون دارد. و معنای آن این است که این دور در انتها بستگی به تعادل سیستم هورمونی بدن دارد.

بنابراین شرط اول برای این که درمان زیبایی موثر واقع شود، این است که شخص به متابولیسم صحیح دست بیابد و در تغذیه خود از مواد گیاهی مصرف کند و از مصرف الکل، دخانیات، غذاهای پر ادویه خودداری ورزد. چون جوشانده ها روی متابولیسم اثر می گذارند و کار سیستم هاضمه را تنظیم نموده سیستم اعصاب نباتی را آرام می کنند، طبیعتاً اثرات مثبتی بر زیبایی نیز دارند. در این مورد از مواردی نظیر عصاره و شیره گیاهان تازه و برخی مواقع جوشانده ( گیاه بابا آدم، کارلین، الکمی، کرفس و...) استفاده می شود.

Physalis alkekengi L.

نام انگلیسی:Physalis Commun

تیره: سیب زمینی    

دوران گل دهی: اردیبهشت تا مرداد   زمان برداشت:میوه ها: شهریور تا آبان

گیاهی علفی، پایا، با ریزومی  خزنده و ساقه ای گوشه دار و راست است. برگ ها دم  دارند و در گروه های دوتایی قرار گرفته اند. در قسمت فوقانی ساقه از بغل برگ ها گل سفیدی می روید. کاسه گل آنها به شکل پوسته ای با شبکه رگبرگی رشد می کند و پس از گل دادن به صورت کیسه ای در می آید و میوه گرد آن را احاطه می کند. رنگ آن پرتقالی یا نارنجی و میوه آن به رنگ پرتقالی یا قرمز و سته است. این گیاه را اغلب در باغات می کارند که در آنجا نیز به آسانی به نقاط دیگر گسترش می یابد.

برای مصارف دارویی میوه ی رسیده آن را از داخل کیسه خشک شده آن بیرون می آورند و روی شبکه های توری در سایه پهن و خشک می کنند یا در خشک کن با حداکثر 40 درجه سانتیگراد حرارت این کار را انجام می دهند. آن ها بدبو هستند و طعم تلخی دارند. این میوه ها محتوی نوعی ماده اصلی تلخ به نام فیزالین (Physaline)، آلکالوئیدها، مواد رنگی آلی و مقدار زیادی ویتامین C هستند.این مواد دفع اسید اوریک را تسریع می کنند و بنابراین در ناراحتی های کلیوی و مجاری ادرار، نقرس و روماتیسم ها مورد استفاده قرار می گیرد.

 از میوه ها های رسیده این گیاه دم کرده ای به مقدار 15 تا 30 گرم در نیم لیتر آب تهیه می کنند و دو لیوان در روز می آشامند. به خاطر وجود مقدار زیادی ویتامین C در این میوه ها دم کرده آن را دربهار و در دوران نقاهت نیز مصرف می کنند. همچنین در سالاد می توان از میوه های تازه و بدون غلاف آن که کمی تلخ است استفاده کرد که بسیار سالاد خوشمزه می شود.

این گیاه به عنوان گیاهی تزئینی خصوصاً در زمستان یعنی هنگامی که غلاف آن خشک شده و رنگ و فرم خود را حفظ نموده است، بسیار مورد توجه است.

Arctostaphylos uva-ursi (L.) SPRENG. (syn. Arbutus uva-ursi L.)

Busserole

تیره: اریکاسه

انگورخرس درختچه ای کوچک و خزنده ای استکه شاخه های پوشیده از برگ های چرمی بیضی شکل و مقاوم دارد. گل های ریز و کوچک و سفید یا قرمز به صورت خوشه باز روی آن قرار دارند. میوه های آن قرمز و دارای 5 هسته هستند.

این گیاه در جنگل های کوهستانی تنگ و اراضی رها شده ای که دارای خاک اسیدی و مرطوب باشد، می روید. در بعضی از کشورها این گیاه جزء گیاهان حفاظت شده است.

برگ های این گیاه را با دقت و صرفه جویی ( از چند شاخه برای این که گیاه از بین نرود ) در بهار جمع آوری می کنند. برگ ها باید در آفتاب یا در خشک کن با حداکثر 55 درجه سانتیگراد حرارت به سرعت خشک شوند. آنها محتوی گلوکوزید تا 12 درصد آربوتین(Arbutine)  و متیل آربوتین، تانن 10 درصد، اسیدهای آلی و مواد دیگر هستند. از آن ها به نحو موثری علیه بیماری های ورم مجاری ادرار ( به عنوان ضد عفونی کننده )، سنگ های ادراری و ناراحتی های کلیوی در صورتی که ادرار شخص دارای PH  بازی باشد، استفاده می کنند. در صورت استفاده طولانی این گیاه می تواند در عین حال قابض نیز باشد.

دوران گلدهی : فروردین، اردیبهشت

زمان برداشت : فروردین تا اواخر خرداد

رزماری، برگ و سرشاخه‌های گلدار خشک شده گیاه Rosmarinus officinalis از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است که حداقل دارای 1 درصد (حجم/وزن) روغن فرار می‌باشد.

نامهای گیاه:

لاتین: Rosmarinus officinalis

فارسی: رزماری، رومارن

عربی: اکلیل الجبل، حصالبان، حصالبان اکسیر

انگلیسی: Rosemary, Common Rosemary, Moorwort, Herb of memory

آلمانی: Echte Rosmarin, Anthoskraut, krankrautblatter, kranzenkrautblatter

فرانسه: Romarin, Rose marine, Herbe aux couronnes, Feuille de Rosmarin

ریخت شناسی:

گیاه معطر بوته‌ای و پایا، با شاخه‌های بالارونده، که ارتفاع آن به 2 متر می‌رسد. برگها باریک با انتهائی بدون نوک و سوزنی‌شکل (نازک)، گلها به رنگ سبز تیره و به ندرت صورتی یا سفیدرنگ می‌باشد.

اندام داروئی: برگ و سرشاخه‌های گلدار گیاه، اندام داروئی رزماری را تشکیل می‌دهد

زمان جمع‌آوری: برگ و سرشاخه‌های گلدار گیاه رزماری هنگام شروع باز شدن گلها و در فصول بهار و تابستان جمع‌آوری می‌گردد .

دامنه انتشار: پرورش گیاه رزماری در بیشتر نواحی ایران معمول می‌باشد. پرورش ‌دهندگان عمده گیاه رزماری را در دنیا کشورهای شمال آفریقا خصوصاً مراکش و تونس و کشورهای جنوب اروپا خصوصاً اسپانیا، فرانسه، ایتالیا، یوگسلاوی و آمریکا تشکیل می‌دهند.

مواد متشکله: ماده متشکله اصلی برگ و سرشاخه‌های گیاه رزماری را روغن فرار تشکیل می‌دهد فارماکوپه گیاهی بریتانیا میزان روغن فرار رزماری را 1% حجم در وزن ذکر کرده است، ولی میزان روغن فرار این گیاه در نقاط مختلف دنیا بین 5/0 تا 5/2 درصد گزارش شده است.

عمده‌ترین ترکیبات موجود در روغن فرار گیاه را 1و8 ـ سینئول (1,8 - cineol)، بورنئول (Borneol)، کامفر (Campher)، بورنیل استات (Bornyl acetate)، آلفاپی‌نن (α - pinene) و –B پینن تشکیل می‌دهند که بسته به شرایط جغرافیائی محل کشت گیاه، میزان و درصد هریک از این مواد متغیر می‌باشد.

سایر ترکیبات طبیعی موجود در برگ و سرشاخه‌های گلدار رزماری شامل این دسته‌ها می‌شود:

فلاونوئیدها مانند جنکوانین (Genkwanin) و لوتئولین (Luteolin)، اسیدهای فنلی مانند اسید رزمارینیک (Rosmarinic acid)، دی‌ترپن‌ها، تری‌ترپن‌ها، تانن‌ها، مواد تلخ، رزین، ساپونین، پروتئین، چربی، کربوهیدرات، فیبر، برخی املاح و ویتامینها.

موارد استعمال:

 از رزماری به صورت خوراکی در درمان اضطراب، سردرد، میگرن، فشار خون، نفخ و بی‌اشتهائی و به صورت موضعی بعنوان مسکن موضعی در درمان دردهای عضلانی و بیماریهای روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین بعلت عطر و طعم مناسب در صنایع آرایشی ـ بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. روغن رزماری یک روغن محرک است و از نظر رایحه و اثر، گرم و نافذ می‌باشد. اثر محرک رزماری روی سیستم اعصاب مرکزی بسیار برجسته است. مصرف رزماری چون موجب سهولت ترشح و دفع صفرا می‌شود از این جهت از آن در بیماریهای یرقان و نارسائی اعمال کبد استفاده بعمل می‌آورند. مصرف رومارن در موارد ضعف عمومی، خستگی مفرط و بیحالی بیمار در دوران نقاهت مفید تشخیص داده شده است.

عوارض جانبی: مصرف داروئی موضعی گیاه و یا کاربرد فرآورده‌های آرایشی ـ بهداشتی حاوی رزماری در برخی از افراد حساس، گهگاه ایجاد قرمزی پوست، درماتیت، حساسیت پوستی و حساسیت به نورایجاد می‌کند

موارد احتیاط: رزماری در دوران بارداری، شیردهی و در بیماران صرعی و فشار خون بالا بهتر است بکار نرود. روغن رزماری دارای 20ـ10 درصد کافور می‌باشد که اگر به مقدار زیاد مصرف شود می‌تواند موجب تشنجات صرع ‌مانند شود.

موارد استعمال در پزشکی گذشته: در طب گذشته از رزماری به صورت خوراکی بعنوان مدر و ضد نفخ و به صورت موضعی بعنوان ضد التهاب و ضد درد استفاده می‌کرده‌اند.

طی صدها سال از رزماری در مراقبت از پوست و مو استفاده شده و یکی از اجزاء ادکلن real و جزء اصلی آب تقطیری تهیه‌شده از الکل رقیق و گلهای رزماری است که نوعی مخلوط قابض گیاهی در حامل سرکه سیب می‌باشد و به پاکسازی، تقویت و سم ‌زدائی پوست بویژه پوست‌های چرب و مستعد آکنه کمک نموده و به داشتن اثرات فوق‌العاده در ایجاد جوانی مشهور است. رزماری برای آبکشی موهای تیره و مالش‌دادن پوست سر مورد استفاده قرار می‌گیرد که برای تأمین سلامت موها و جلوگیری از ریزش بیش از حد آنها بویژه متعاقب بیماریها واقعاً ارزشمند است. رزماری به برگرداندن رنگ به موهای خاکستری و حتی درمان طاسی مشهور است.

آثار فارماکولوژیکی: آثار ضد میکروبی گیاه و روغن فرار رزماری و تعدادی از مواد مؤثره این گیاه علیه میکروبهای زیر تأیید گردیده است.

استافیلوکوکوس اورئوس، استافیلوکوکوس آلبوس، ویبریوکلرا، اشرشیاکلی، لاکتوباسیلوس برویس، پسودوموناس فلورسنس، رودوتورولا گلوتینیس، کورینه باکتریا.

آثار آنتی‌اکسیدانی فراکسیون‌های مختلفی از گیاه رزماری نیز در شرایط برون‌تنی و درون‌تنی بررسی و تأیید شده است. در برخی از این موارد، آثار فوق با آثار آنتی‌اکسیدان‌های شناخته شده‌ای نظیر (Botylated Hydroxyanisole) BHA و (Botylated Hydroxytoluene) BHT برابری می‌نماید.

روغن فرار رزماری اثر مشخصی بر روی عضله صاف ایلئوم خوکچه هندی دارد که این اثر مربوط به بورنئول موجود در روغن فرار بوده که در شرایط آزمایشگاهی بعنوان یک آنتاگونیست استیل‌کولین عمل می‌نماید. همچنین در مطالعه دیگری اثر شل‌کنندگی روغن فرار رزماری بر روی اسفنکتر اودی (oddis sphincter) خوکچه هندی که قبلاً با مورفین منقبض شده بخوبی مشهود بوده است . آثار ضد التهاب، ضد کمپلمانی، آنتی‌اکسیدانی و آنتی‌گونادوتروپیک اسید رزمارینیک که یکی از مواد متشکله اصلی گیاه رزماری می‌باشد نیز به اثبات رسیده است.

بر اثر مصرف خوراکی و یا استنشاق روغن فرار گیاه رزماری در موش، تحریک فعالیت لکوموتور دیده شده است که این اثر را به 1و8 ـ سینئول مربوط می‌دانند. اثر مهارکنندگی عصاره گیاه رزماری علیه فعالیت آنزیم اوره‌ آز و اثر فلاونوئید دیوسمین موجود در رزماری در کاهش شکنندگی مویرگی از سایر خصوصیات مهم فارماکولوژیک گیاه محسوب می‌شوند.

مــراجع:

1. زرگری ع. گیاهان داروئی. تهران، انتشارات دانشگاه، 1369 (ج 4): 6 ـ 71.

۲ـ مظفریان و.ا. فرهنگ نامهای گیاهان ایران. تهران: نشر فرهنگ معاصر، 1375 : 158.

گیاه(Lophophora willamsii) حاوی آلکالوئید مسکالین در ساقه هوایی است این ترکیبات خاصیت هالوسینوژن(خلسه آور)دارد و در اندازه گیری و سنجش هوش استفاده می شود.

تیره انیسون بری (Illiciaceae)

انیسون بری یا بادیان ختایی یکی از گیاهانه این تیره است که حاوی اسانس است.قسمت اعظم اسانس انیس ستاره ای آنتول بوده و دارای اثر ضد نفخ،زیاد کننده شیر و مقوی معده می باشد.

تیره بولدو) Monimiaceae)

گیاهان این تیره بصورت درخت یا درختچه بوده و اغلب حاوی اسانس و رزین می باشند و جنس مهم آن Peumus  است.گونه مهم آن درخت بولدو بوده که پوست آن تولید یک رنگ می نماید و برگهای آن حاوی آلکالوئیدی بنام بولدین است.برگ بولدو باعث اعمال هضم شده و روی سلولهای کبدی اثر گذاشته و باعث افزایش ترشح صفرا و دفع اوره می گردد.همچنین خواب آور می باشند.

تیره برگ بو(lauraceae)

گیاه برگ بو در بسیاری از نواحی از جمله در نواحی شمالی کاشته شده است.قسمت مورد استفاده در ایران در ایران در قوطیهای فلزی خیار شور وارد می کنند تا بوی مطبوع و طعمی خاص به آنها ببخشد.

از میوه های خشک شده تحت تاثیر اثر بخار آب و فشارهای متوالی ،روغنی به رنگ سبز و بسیار معطر تهیه میگردد که به روغن لوریه موسوم است.دارچین پوست گیاهان است. این درختان همیشه سبز در ایران رویش نداشته و بومی هند می باشد.

پوست این گیاهان حاوی اسانس مخصوصا آلدئید سینامیک می باشد.اسانس دارچین به عنوان مطبوع کننده در داروها غذا و عطر سازی استفاده می شود.درخت کافور درختی بسیار زیبا و دارای برگهای سبز دائمی که بیشترین محل رویش آن کشور تایوان است. درکلیه اعضای درخت،سلولهای ترشح کننده اسانس پراکنده است که از اکسید شدن قسمتی از این اسانس کافور نتیجه می شود. پایه ای از درخت کافور در پارک شهر لاهیجان کاشته شده است.کافور تجارتی هم منشإ سنتتیک دارد.کافور دارای اثر ضد عفونی کننده و ضد تحریک و محرک مراکز عصبی و تنفسی می باشد. ساسافراس درختی دو پایه در آمریکای شمالی و کانادا بوده که دارای ساقه معطر است.پوست چوب و ریشه حاوی اسانس است که دارای اثر معرق و بادشکن است و به عنوان معطر ساختن صابون استفاده می شود.روغن آووکادو اثر زیبا کننده موی سر،جلوگیری از ریزش مو و همچنین از بین برنده شوره سر دارد.

تیره آلاله

اقونیطون، گرگ کش یا کاونیت، حاوی آلکالوئید آکونیتین بوده است. دراستعمال خارجی موجب تسکین دردهای عصبی می گردد.این گونه در ایران رویش ندارد ولی چهار گونه مختلف دیگر در شمال ایران رویش دارند.عصاره ریزوم گیاه اثر تنگ کننده مجاری عروق و بند آورنده خون دارد.

شقایق نعمانی:حاوی ترکیبی به نام آنمونین بوده که شبیه کانتریدین روی پوست تاول ایجاد می کند.آنمونین اثرآرام کننده در دردهای رحمی داشته ولی به علت سمیت باید با احتیاط مصرف شود.

زبان پس قفا:حاوی آلکالوئید دل سولین و دل کوزین بوده و به علت سمیت زیاد مصرف داخلی ندارد.

گیاه chematis vitalba ،حاوی آلکالوئیدی بنام کلماتین بوده که دارای اثر سوزاننده،تحریک کننده و قرمز کننده پوست و تاول آور می باشد،لذا فقط مصرف خارجی دارد.

سیاه دانه یا سیاه تخمه:دارای ساپونینی بنام ملانتین و همچنین حاوی اسانس بوده که یکی از ترکیبات اسانس آن نیجلون است.دانه های گیاه دارای اثر زیاد کننده شیر و ضد نفخ می باشند.

تیره زرشک(Berberideceae)

دارای اثر ضد تومور می باشد و داروی اتوپوزاید که از داروهای پر مصرف ضد سرطان بوده از مشتقات پدوفیلو توکسین می باشد.پوست ریشه زرشک حاوی آلکالوئید بربرین است که جزء داروهای تلخ بوده و به عنوان صفرآور و مقوی معده مصرف می شود و میوه آن طعم ترش ملایم داشته و در ادویه استفاده می شود.ضمنا ادعا شده است که عصاره ریشه زرشک در ترک اعتیاد موثر است.از بربرین و چوب زرشک برای ایجاد رنگ زرد در الیاف پشم،ابریشم و پنبه و رنگ کردن چرم در منبت کاری استفاده می گردد.

راسته فلفل سیاه

 گیاهان دارای استرهای فنلیک اترها، آلکالوئیدهایی پیر ولیدین،اسانسها و لیگنانها می باشند.فلفل ها بعنوان چاشنی مصرف می گردند و عصاره هیدرو الکلی ریشه کاواکاوا دارای اثر شل کننده عضلانی است.

 خانواده منیسپرماسه(Menispermaceae)

این تیره دارای همان نوع از الکالوئیدهای دی ترپن و تری پرپن است.دانه های گیاه ماهی زهره حاوی پیکروتوکسین بوده که محرک مرکز تنفسی می باشد.گاهی پیکروتوکسین را بهترین پادزهر فیزیولوژیکی تریاک می دانند.میوه گیاه بسیار سمی است.

راسته زراوند

جنس زراوند با حدود 350 گونه دارای 3 گونه در ایران است و از جنس های دیگر این تیره جنس Asaram می باشد.برخی از گیاهان زراوند دارای خواص مهارکنندگی تومور و بعضی موثر روی سیستم ایمنی هستند.

تیره دیپتروکارپاسه

از آنها جهت تهیه بالزام گورژون استفاده می کنند و از گونه های شوره آ(Shorea spp.) جهت تهیه رزینهای جلا دهنده و یک چربی خوراکی که می توان بجای کره کاکائو در ساختن شکلات بکار برد استفاده می شود.

خانواده چای(Theaceae)

گیاهان این خانواده بصورت درخت و درختچه با برگهای ساده،متناوب، چرم مانند و ضخیم،غالبا همیشه سبز،بدون گوشوارک،گلهای دو جنسی،اغلب منفرد،دارای دو برگک در پای کاسه گل و میوه کپسول هستند.درکاملیا،ساپونین،تانن ها و روغن های ثابت نیز وجود دارد.روغن دانه چای خوراکی است و گاهی با روغن زیتون که گرانتر است مخلوط کرده و به صورت تقلب می فروشند.علف چای دارای هیپرسین و به عنوان ضد میگرن استفاده می شود.گونه های Garcinia حاوی گامبوژ است که در یک رزین رنگی بوده وبه عنوان مسهل استفاده می شود.

راسته ساراسنیالز(sarraceniales)

گیاه (دروزرا) از (دروزاسه) حاوی یک نفتو کینون بنام پلو مباگون است که دارای خاصیت ضد میکروبی می باشد.

خانواده خشخاش

خشخاش حاوی آلکالوئیدی همچون مرفین،کدئین و پاپاورین  و همچنین لسید مکونیک است.مرفین و کدئین مسکن،خواب آور و ضد سرفه هستند.همچنین از تریاک بعنوان مسکن،ضدسرفه،ضداسهال و خواب آور استفادهمی شود.مقدار زیاد مامیران در مصرف داخلی سمی است و به مقادیر درمانی،صفراآور و در استعمال خارج،قرمز کننده پوست بدن می باشد.از این گیاه برای دو برابر کردن کروموزومها سلولها مورد استفاده قرار می دهند و مقادیر زیاد آن سمی است. گیاه شاهتره حاوی آلکالوئیدهایی همچون فومارین بوده و به عنوان برطرف کننده خارش های جلدی و کمک به هضم غذا در معده مصرف می شود.گیاه دیگر این تیره Corydalis sodida بوده و دارای آلکالوئیدهای همچون کوریدالین است که دارای اثر مخدر می باشد.

خانواده شب بو

گیاهان این تیره دارای ایزوتیو