Aylostera deminuta

کاکتاسه ها

این گیاه بی شک یکی از بهترین کاکته ها برای نگهداری در منزل است.

ساقه کروی شکل آن به رنگ زیبای سبز پر رنگ است در بهار پوشیده از گلهای زیبای قرمز رنگ می شود و پاجوشهایی نیز می دهد. این گیاه از راه کشت بذر به آسانی تکثیر می گردد و از سال سوم زندگی به گل می نشیند و چون از گیاهان دو پایه است حتماً باید دو گیاه نر و ماده در کنار هم قرار بگیرند تا بذرهای سالم و قوی بدست آورد. زیرا برای تولید بذر باید گرده گل ازپایه نری توسط پنس بر روی مادگی گل دیگر انتقال پیدا کند. پس از تشکیل میوه که شبیه تمشک کوچکی است آنها را چیده و در پاکتی قرار می دهند و آنها را در مقابل نور خورشید قرار داده با این عمل بذرها رسیده و شکاف بر می دارند. بذر بدست آمده را با مقداری شن نرم مخلوط می کنند تا بتوانند آنها را بر روی خاک بپاشند و سپس ورقه نازکی از پلاستیک را روی آنها می کشند تا زمان جوانه زنی . هنگامی که رشد جوانه ها به حدی رسید که بتوان آنها را با دست برداشت اقدام به نشاء آنها می کنند.

شیوه کاشت و تکثیر گیاه از راه بذر برای کلیه ی کاکته ها عمومیت دارد.  

 COTYLEDON

کراسولاسه ها

اصولاَ دو نوع کوتیلدون که متعلق به آفریقای جنوبی است پرورش می یابد.

1- COTYLEDON orbiculata که ارتفاعش به حدود یک متر می رسد و ساقه نیرومندش انشعاباتی می دهد. این گیاه دارای برگ های گرد نا متقارن برنگ سبز مایل به آبی است و جدار خارجی آنها از قشری شمع مانند ( مومی ) پوشیده شده است ضمناً دورادور پهنه برگ را یک مغزی ارغوانی رنگ فراگرفته است.

2- COTYLEDON undulate که قدش کوتاهتر و ساقه هایش ساده است. برگ های درشت این گیاه به شکل صدف و لبه های آنها به نحو زیبایی موجدار است. رنگ برگها سبز مایل به آبی و شمع مانند است. درازی این برگ ها به 10 سانت و پهنای آنها نیز به اندازه دارازی آنها است. هردو این گیاهان گلهای نارنجی یا قرمز می دهند و این گلها در تابستان برفراز گیاه خودنمائی می کند. در حقیقت جنبه تزئینی این گیاهان مرهون برگهای آنها است.

لازم به یادآوریست که این برگ ها تحمل داروهای ضد انگل را نداشته و در صورت استعمال این داروها قشر مومی روی برگها از بین خواهد رفت. بنابرای برای از بین بردن اینگونه حشرات که گاهگاهی به این گیاه حمله می کنند باید آنها را یکی یکی با چوب کبریتی آغشته به الکل از بین برد.

می توان بذرهای کَتیلِدون را با همان دستوراتی که در مورد داده شد بثمر رساند. ضمناً این گیاهان را از راه قلمه نیز می توان تکثیر کرد، بدین طریق که قلمه ها را در خاک ضعیف و در گلدان کاملاً زهکشی شده ای می کارند تا هم از بزرگ شدن بیش از حد ساقه ها جلوگیری شود و هم برگهایشان از یکدیگر فاصله پیدا کند. چون این گیاهان متعلق به گلخانه های سرد هستند می توانید از آنها در بالکن های سرپوشیده و یا جاهایی که گرمای آن زیاد نباشد نگهداری کنید.

Opuntia

Opuntia brasiliensis

 اپونتیا ها مشخص ترین و معروفترین گیاهان خانواده Cactaseae است.

کلمه اپونتیا نام یکی از شهرهای یونان و جائیست که از قدیم ایام و پس از آوردن از سرزمین اصلی خود در آنجا پرورش یافته است. O.microdasis از مشخص ترین اپونتیا های خار کوتاه است. راکتهای گرد و پخش آن دارای هاله هائی آراسته به دسته ای از رشته های ابریشم مانند طلائی است. نوک رشته های یاد شده به شکل قلاب ماهیگیری است و چنانچه به انگشتان دست فرو رود بیرون آوردن آن بسیار مشکل خواهد بود.

واریته های دیگری به نام های Albispina ، Rophilda ، دارای رشته های ابریشم ماند تقریباً سفید یا قرمز مایل به قهوه ای است.

در بین انواعی که راکتهای پهن دارد می توان نامهای دیگری مانند  O. brasiliensis ذکر نمود. این گیاهان اصولاً دارای اجزائی برنگ سبز کمرنگ و هاله های سفید دور از یکدیگر است.

اپونتیا ها توقع چندانی ندارند. آنها در خاکی پر از ریگ و سنگ می کارند جای آنها باید کاملاً روشن و در تابستان در هوای آزاد باشد. آنها را از راه قلمه زدن به آسانی می توان تکثیر نمود. برای این کار دست را بوسیله پارچه ضخیمی از گزند خارها محفوظ می دارد بپوشانید و سپس اقدام به قطع قلمه ها می کنند. بهتر است بگذارید زخم قلمه ها بمدت 48 ساعت خشک شده و آنگاه در گلدانی حاوی شن بکارید.

نام علمی : Heptapleurum arboricola

نام انگلیسی : Schefflera

این گیاه معمولاً در خانه پس از مدتی به شکل تنک و پراکنده در می آید که این بهترین زمان برای تکثیر آن است.

 از اواسط تا اواخر بهار، با استفاده از قیچی باغبانی و یا سرشاخه زنی، گیاه را هرس و قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول 10 – 7.5 سانت جدا کنید، برگ های اضافی و زائد قسمت پائین قلمه ها را که ممکن است در زیر فرو روند جداکرده و انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید. سپس در گلدانی متوسط حاوی ماسه قرار دهید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای 21 درجه، درو از تابش مستقیم آفتاب نگاه دارید، تا زمانیکه در بالای قلمه انتهایی ساقه یا زاویه بین برگ و ساقه در قلمه ساقه ای رویش جدید ظاهر شود.

پس از ریشه دهی کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را با کود مایع تغذیه کنید. زمانیکه شکل گیاه خوب و کامل شد آن را به آرامی از گلدان درآورده و در گلدانی بزرگتر حاوی کمپوست گلدانی بکارید.

Pilea Cadierei

پیدایش چنین گیاه زینتی در بین خانواده گزنه ها غافلگیر کننده بود و گیاه پیلئا در ناحیه آنام بدست آمد.

در گلخانه گیاهی ماندنی محسوب می شود و منظره ای انبوه و قدی در حدود 25 تا 30 سانتی متر دارد. ارزش تزئینی آن بیشتر بخاطر برگهای بیضی شکل و نوک تیز آن است. رنگ برگ ها سبز پر رنگ است ولی در فاصله بین سه رگبرگ اصلی آنها لکه هایی به رنگ سفید نقره ای دیده می شود.

رویش آن سریع و با گرفتن قلمه هایی از آن منظره انبوه و متراکم گیاه زیباتر می شود. مخلوطی از خاک چوب و خاک چمن یا خاک باغچه ای مرغوب برای آن مناسب است. در حرارتی معتدل نزدیکی پنجره ها مناسب ترین محل برای آن است و در فصل رویش به آب زیاد نیازمند است.

نام علمی: Sinningia Speciosa

نام انگلیسی: Gloxinia

نام علمی: Pelargonium species

نام انگلیسی: Pelargonium

انواع شمعدانی را می توانید به آسانی از اوایل تا اواخر تابستان تکثیر نمائید. قلمه های انتهایی ساقه را با یک چاقوی تیز به طول 10 سانت جدا کنید، سپس انتهای قلمه را ، پس از جداکردن برگهای پائینی در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده و به آرامی در گلدانی متوسط حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید. لازم است قلمه را با کیسه پلاستیکی بپوشانید.

فقط دقت کنید که قلمه را از تابش مستقیم خورشید دور نگاه دارید تا از تعرق و کاهش آب در بافت گیاه جلوگیری شود. قلمه را در شرایط مناسب و کافی نور قرار دهید. خاک نباید خیلی خیس باشد و فقط مرطوب کنید، البته خیلی هم خشک نباشد. ریشه دهی قلمه یک ماه طول خواهد کشید. گیاهان تازه رشد کرده باید در شرایط طبیعی به رشد ادامه دهند. دمای محیط را همچنان 18 درجه نگاه دارید و گیاهان جدید را در شرایط مناسب نوری قرار دهید مهمترین چیز برای شمعدانی اول نور مناسب و سپس بستری قوی و سبک است.

زمانی که ریشه ها به اندازه کافی رشد کردند، می توانید گیاه جدید را به گلدانی بزرگتر حدود 14 سانت قطر دهانه منتقل کنید، خاک گلدان بهتر است کمپوست با پایه پیت باشد.

در آبیاری گیاه بسیار دقت کنید و بیش از اندازه آبیاری نکنید. به خاطر داشته باشید قبل از هر آبیاری، خاک باید تقریباً خشک باشد.

از خانواده آراسه ها

غالب سینگونیوم ها از گیاهان رونده اند. سینگونیوم  برگهایش به رنگ سبز روشن زیبا و شبیه به سرنیزه است بطوریکه شباهت زیادی به کماندار یا ( ساژیتر ) پیدا می کند. واریته ای از آن وجود دارد که برگ هایش مرکب از سه تا هفت بخش است. واریته دیگری نیز وجود دارد که برگهائی به رنگ سبز زمردین  و رگبرگهائی به رنگ سبز کمرنگ دارد.

این گیاه که متعلق به آمریکای مرکزی است خواهان آپارتمان های بسیار گرم با نور ملایم است اما در زمستان می توان آنرا در جای کاملاً روشنی قرار داد. برای آن باید خاکی رطوبت پذیر و خنک تهیه نمود و آن مخلوطی از خاک شن دار و تورب و خاک برگ است.

با گذشت زمان این گیاه خیلی بزرگ می شود و در این موقع می توان شاخه هایش را کوتاه نمود و گیاه کوچک و فشرده ای به دست آورد.

این گیاه زیبا به آب فراوان نیاز دارد اما از آغاز پائیز تا بهمن ماه که مدت استراحت آن است باید آبیاری را کاهش داد.

نام علمی:Stephanotis floribanda

نام انگلیسی:Wax Flower – Madagascar Jasmine

یاسمن معطر و زیبای ماداگاسکار یا به شکل پرپشت رشد می کند ویا رشد ضعیفی داشته برگهایش را از دست می دهد. اگر گیاه خود را خوب نگهداری کرده باشید، می توانید از آن قلمه نیز تهیه کنید، در غیر این صورت شما حتی گیاه اصلی خود را نیز از دست خواهید داد.

گیاه سالم و جوانه هایی را تولید می کند که هم می توانید قبل از گلدهی و هم بعد از گل دهی از آنها برای تکثیر استفاده کنید. از اواسط بهار تا اوایل تابستان، با استفاده از یک چاقوی تیز قلمه های انتهایی ساقه را به طول 10 سانتی متر جدا کنید. ابتدا آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده، سپس هریک را در گلدانی متوسط حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. خاک را کمی مرطوب کنید و قلمه ها را در شرایط نور مناسب، ولی دور از تابش مستقیم خورشید، در دمای 21 – 20 درجه نگاه دارید.

ریشه دهی آرام انجام می گیرد و ممکن است حتی تا 3 ماه طول بکشد. بعد از ریشه دهی، زمانیکه گیاه جدید شروع به رشد می کند، کیسه پلاستیکی را بردارید و هر دو قلمه را در گلدان بزرگتری حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید تا یک حلقه سیمی در دو جهت مخالف رشد کنند و یا 2 تا 3 قلمه را در گلدانی بزرگ بکارید تا در طول یک میله چوبی بلند رشد کنند.

آبیاری بیش از اندازه، بویژه در مراحل تکثیر نباید انجام گیرد.