1- پاپیتال ( عشقه )  Hedera Helix

  زمان هرس : بهار – تابستان

2- پیچ امین الدوله Lonicera

     زمان هرس : زمستان - تابستان

3- پیچ اناری Campsis

     زمان هرس : زمستان – تابستان

4- گل کاغذی Bougainvillea

زمان هرس : اواخر زمستان

( بیشتر جنوب و شمال کاربرد دارد، تهران بخاطر زمستانهای سرد نیازبه گلخانه دارد)

5- کلماتیس Clematis

    زمان هرس : تابستان – زمستان

6- کتانستر Cotoneaster

    زمان هرس : تابستان – زمستان

7- گل ساعت Passiflora

    زمان هرس : تمام مدت سال ( رشد بسیار سریعی دارد وهم بسیار زیباست )

8- گلیسین Wisteria Sinensis

     زمان هرس : اوایل بهار – تابستان – زمستان  ( بسیار بسیار زیباست )

9- مو چسب Parthenocissus

زمان هرس : زمستان – تابستان

نام علمی :  Dracaena marginata

نام انگلیسی: Dracaena

دراسنا گاهی به صورت چند ساقه ای رشد کرده و بزرگ می شود و مانند بعضی گیاهان نیاز به هرس و کنترل دارد. این زمان بهترین زمان برای تکثیر گیاه است. دراسنا را می توانید از طریق قلمه انتهایی ساقه و قلمه های ساقه ای تکثیر کنید. می توانید از جوانه های بوجود آمده در پای گیاه نیز استفاده کنید. قلمه های انتهایی و شاخه های فرعی بوجود آمده در انتهای گیاه رابا یک چاقوی تیز جدا و به قطعات 15 – 10 سانتی تقسیم کنید. قلمه های ساقه ای، شامل ساقه های بدون برگ را، با یک قیچی باغبانی یا شاخه زنی، به تکه هایی به طول 5/7 – 5 سانت ببرید.

دقت کنید که هر تکه دارای یک جفت جوانه خفته باشد. مراقب باشید که قطعات ساقه را وارونه در خاک نگذارید و حتماً سمت پائین آن درون خاک قرار گیرد، زیرا اگر به شکل وارونه در خاک قرار بگیرند، ریشه تولید نمی کنند. هر قلمه را برای بازدهی بیشتر در پودر هورمون ریشه زایی فروبرید، برگهایی که لازم نیستند، از ساقه جدا کنید و هر قلمه را در گلدان متوسطی حاوی کمپوست مخصوص قلمه و بذر قرار دهید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای حدود 24 درجه دور از تابش مستقیم خورشید نگاه دارید. خاک باید کمی مرطوب باشد. پس از دو ماه که ریشه دهی انجام می شود، کیسه پلاستیکی را بردارید و شروع به تغذیه قلمه ها با کود مایع کنید که به تشکیل یک گیاه مناسب کمک خواهد کرد.

برای آنکه تکثیر موفقی داشته باشید، از تکثیر در طول تابستان پرهیز کنید. بهترین زمان برای تکثیر گیاه، از اواسط تا اواخر بهار یا تابستان تا اوایل پائیز است.

گرچه دراسناها در شکل متفاوتند، ولی انواع مختلف آن مانند D. deremensis و D. sanderiana با روش مشابه تکثیر می شوند.   

Fuchsia

Enuteraceae

اصولاً این گیاهان از نوعی موسوم به " فوشیا ماژلانیکا " که زادگاهش آمریکای جنوبی است گرفته شده اند و پس از مدتی فراموش شدن دوباره امروز مد روز شده است.  به نظر من این تصمیم بسیار بجاست زیرا واریته های جدید آن به مراتب عالیتر از انواع قدیمی آن است...

انواع جدید، بسیار زیباست و دارای ساقه ای بلند و باریک است بطوریکه حتی در اثر وزن دسته گل انتهایی خود خم می شود. گلهای دلفریب آنها نه تنها گلخانه ها بلکه سایبان ها و سر در منازل را در تابستان زینت می دهد.

فوشیا را می توان مناسب برای گلداران مبتدی دانست زیرا کاشتن آن آسان است و با مختصر مراقبت موفقیت در پرورش حتمی است. خاک مناسب برای نهال های گلدانی مخلوطی از خاک باغچه ای شن دار همراه با کود حیوانی کاملاً تجزیه شده است اما برای فوشیا های گریان که در سبد یا جام کاشته می شوند مقداری خاک چوب هم باید به ترکیب یاد شده اضافه نمود.

رژیم مناسب برای این گیاهان در زمستان همان رژیم گلخانه های سرد ( با حداقل 5 تا 6 درجه ) و برای نوع گریان آن رژیم گلخانه های معتدل ( با حداقل 10 تا 12 درجه ) می باشد در مهر ماه پس از قطع ساقه کهنه گیاه را به گوشه کم نوری در زیرزمینی ها که از گزند یخبندان در امان باشد می برند.

برای اینکه مراحل تهیه قلمه از گل آویز را ببینید کلیک کنید 

Primula veris L. em HUDS

Cowslip

ریشه٬ برگ ها و گل های پامچال خاصیت دارویی دارند. و مواد موثره آن خلط آور است و برای درمان آسم٬ تنگی نفس و همچنین برای مداوای بیماریهای مروط به معده٬ روده و کبد مورد استفاده قرار می گیرد.

داروهایی که از مواد موثره ی ریشه ی این گیاه ساخته و به فروش می رسند عبارتند از:کوردیت(corderit)٬ رادیپون (Radipon)٬ و اکسپکتین (Expectin).

در واقع سنبل یک گیاه آپارتمانی نیست ولی هنگام شکفتن گلهایش در منزل محل ارجمندی می یابند. برای این منظورافراد معمولاْ بیشتر به سراغ سنبلهای هلندی می روند٬ نژادی که خوشه متراکمی از گلهای معطرو به رنگهای مختلف : سفید٬ زرد روشن٬ سرخ٬ قرمز٬ بنفش و یا آبی می دهد.

نام علمی: Lagerstroemia spp.

خانواده: Lythraceae

این گیاه دارای گونه های زیادی است که برخی از آنها برگریزند و عده ای هم همیشه سبز می باشند. برگهایشان مرکب، بیضی شکل کامل و به طول 5/2 – 5 سانتی متر بوده که به صورت متقابل، متناوب یا چرخه سه تایی قرار گرفته اند.

رنگ برگها در بهار سبز روشن متمایل به قرمز و در پائیز نارنجی یا قرمز و گاهی زرد می باشد. گلها با گلبرگ های چیندار به قطر حدود 5/3 سانتی متر، در خوشه های مرکب گرد یا کمی مخروطی وبه طول   5 – 3 سانتی متر، در انتهای شاخه ها تشکیل می شوند. رنگ گلها قرمز، صورتی، بنفش، سقید یا صورتی ملایم بوده و در دوره گلدهی طولانی، از اوایل تیرماه تا اواخر شهریور می باشد.

پوست تنه توری صاف و برنگ خاکستری روشن مایل به سفید است که وقتی کنده می شود قسمت داخلی صورتی رنگ است. شاخه ها بدون کرک، چهارگوش و مایل به قرمز هستند. میوه آن کپسول کروی است که حاوی تعدادی تخم می باشد.

مهمترین گونه های آن عبارتست از:

L.Violacea – L.Pubra – L.Loudoni – L.Elegans – L.Speciosa

در میان این گونه Speciosa  یا L.Reginae با نام انگلیسی (Queen Crape Myrtle) نوع درختی با ارتفاع بیش از 18 متر می باشد که در مناطق حاره یافت می شود. تنها گونه ای که به وفور جهت تزئین باغ ها، پارک ها، حواشی خیابان ها، اتوبان ها، بلوارها کاشته می شود، L.indica است که بومی چین است.

این درختچه به دو فرم دیده می شود:

-          درختچه های کوتاه که سرعت رشد آنها کم بوده، رشد طولی و گسترش عرض یکسانی دارند.

-          درختچه های بلند که ارتفاع آنها 5/1 تا 9 متر تغییر می کند، پس از تربیت بصورت درخت، تنه های زیبایشان ظاهر می شود

نیازهای اکولوژیکی:

1-   خاک: بهترین خاک برای کاشت توری، مخلوطی از خاک تازه باغچه و خاک برگ به میزان مساوی است. باید در پائیز هرسال مقداری خاک مناسب، در پای بوته اضافه کرد این عمل باعث می شود که ریشه های سطحی کاملاً پوشیده شده و در زمستان از خطرسرمازدگی محفوظ بماند همچنین طی عملیات مکانیکی حذف علفهای هرز آسیب نبیند. این مسئله باید خصوصاً در مورد درختچه های توری حواشی بزرگراه چمران مورد توجه قرار گیرد. زیرا درختچه هایی که در بالای کرت در این منطقه قرار گرفته اند و ریشه هایشان کاملاً از خاک پوشیده شده، سالم تر و قوی از درختچه هایی هستند که در گودی کرت قرار گرفته اند.

2-   نور: نیاز توری به نور مستقیم خورشید زیاد است. به همین جهت باید در مکان های باز و کاملاً     آفتابگیربه دور از هرگونه سایه درخت، ساختمان یا دیوار بلند کاشته شود تا حداکثر گلدهی را داشته باشد. در درختچه های توری حواشی بزرگراه چمران اهمیت این موضوع کاملاً بارز است، زیرا درختچه های واقع در حاشیه غربی بزرگراه که بدور از هرگونه سایه قرار گرفته اند، سریعاً به گل نشسته و گلهای بیشتری هم تولید کرده اند. ولی درختچه های حاشیه شرقی که زیر سایه درختان بلند، تپه ها، ساختمان ها قرار گرفته اند، دیرتر گل داده اند.

مسئله نور از جنبه های دیگرنیز حائز اهمیت است و آن بروز بیماری قارچی است. زیرا در شرایط سایه به دلیل بالا بودن رطوبت، رشد قارچها (عوامل سفیدک) افزایش می یابد.

3-     آب: توری در فصل رشد احتیاج به آبیاری با فاصله ولی عمیق دارد. در زمستان نیازی به آبیاری نیست.

4-   دما: این گیاه نسبت به سرمای زمستان مقاوم است و در تهران دمای 20- درجه را تحمل می کند، در تابستان وجود روزهای گرم و آفتابی برای گلدهی ضروری است.  

Buis

Buxus sempervirens L.

تیره: شمشاد

شمشاد درخت یا درختچه ای است که در باغ ها و پارک ها به عنوان گیاه تزئینی کاشته می شود. شاخه های سبز آن دارای برگ های بیضی شکل با لبه های صاف و چرمی شکل است. در اوایل بهار گلهای نر آن به رنگ طلائی در بغل برگ ها ظاهر می گردند. سپس گلهای ماده در اطراف گل های نر ظاهر می شوند. میوه ی آن به صورت کپسول است. وطن این گیاه اروپای جنوبی بوده که از آنجا در تمام دنیا گسترش یافت.

برای مصارف دارویی برگ های آن را می چینند. برگ ها به سادگی در سایه خشک می شوند، ولی باید اغلب آنها را از این رو به آن رو کرد. برگ های خشک شده سبز رنگند و طعم آنها تلخ است. آن ها محتوی خصوصاً آلکالوئیدها (Buxine)، اسانسهای روغنی و تانن هستند. این گیاه در صورت بالا بودن درجه حرارت بدن یا مجاری صفراوی و ادراری موثر بوده تب بر نیز می باشد. مصرف آن به صورت دم کرده و به مقدار نصف قاشق مربا خوری برای هر فنجان آب است. یا بر حسب نظر پزشک نیم گرم از پودر برگ این گیاه را مصرف می کنند. در قدیم از این گیاه به جای گنه گنه جهت درمان مالاریا استفاده می کردند. در مصارف خارجی از برگ های این گیاه برای تهیه کمپرس ها یا حمام های ضد درد روماتیسم، نقرس و بیماریهای پوستی بهره  می برند. این گیاه سمی است و نتیجتاً باید مقدار مصرف تجویز شده را رعایت کرد.چوب شمشاد خیلی فشرده، مقاوم و محکم است و از آن برای کنده کاری و تهیه وسایل موسیقی استفاده می شود.

نام علمی: Passiflora caerulea

نام انگلیسی: Passion Flower

گل ساعت ، گیاهی سریع الرشد است که ساقه های بلند و بالارونده ای را تولید می کند که می توانید قلمه های زیادی از آنها بگیرید.

از اوایل تابستان، قلمه های ساقه ای به طول 10 سانت را با استفاده از یک چاقوی تیز بریده و سپس برگهای های پائینی قلمه را جداکنید. انتهای قلمه را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و در گلدانی متوسط حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. گلدانها را در دمای 20-18 درجه تا زمان ریشه دهی که حدوداً یک ماه به طول خواهد انجامید نگاه دارید. پس از ریشه دهی و تشکیل گیاه جدید، کیسه پلاستیکی را بردارید و به طور منظم با کود مایع تغذیه کنید و به پروش و رشد گیاه در نور مناسب و کافی تا اواخر پائیز و اوایل زمستان ادامه دهید. سپس آبیاری را کاهش دهید. آبیاری باید به اندازه ای باشد که علائم کم آبی در گیاه ظاهر نشود. دراوایل بهار گیاه جدید را دوباره در گلدانی با اندازه بزرگتر حاوی کمپوست گلدانی بکارید. ممکن است در طول سال، از اوایل تا اواسط تابستان مجبور به تعویض گلدان شوید. البته تا جایی که ممکن است، تا زمان گلدهی گیاه در بهار، این کار را انجام ندهید.

Hydrangea macrophylla

خانواده: ساکسیفراژه ها

این گیاه را به خاطر امکان کشت مصنوعی در زمستان به صورت میلیونی در گلدان ها می کارند.

انواع پیشرس آنها در اسفندماه و گونه های دیرگل در اواخر خردادماه  گل می دهد. این گلها که گوی های درشت به رنگ های سفید وسرخ و قرمز را تشکیل می دهد معروف همگان است. پاره ای از گونه های گل سرخ آن اگر در زمینهای اسیدی کاشته شوند رنگ گلهایشان  به آبی تغییر رنگ می دهد.

بنابراین نوع گل آبی به خودی خود وجود ندارد و حاصل اثرات برخی محلول های شیمیایی است. برگ های گل ادریسی تعریق بسیاری دارد پس همه روزه باید خاک گلدان را بررسی نموده و همواره بدان آب داده شود. آب دادن مرتب و حرارت کمتر از 16 درجه ضامن بقای گیاه و دوام گلهای آن در آپارتمان است.

پس از تمام شدن گل می توان بوته گیاه را در هوای آزاد کاشت اما باید در زیر انبوه شاخ و برگ های درختان و در خاکی فاقد مواد آهکی صورت گیرد.

Lilium

خانواده: لیلیاسه (سوسنی ها)

مدتها است که سوسنی ها را برای استفاده در آپارتمانها پرورش می دهند. اما با پیدایش سوسنهای هیبرید آمریکائی که واریته های آنها دارای گلهای فراوان و رنگهای زیباست این امر بیشتر متداول شده است.

واریته ای از آنها به نام (هارمونی) را به آسانی می توان در گلدان کاشت. بدین گونه که چندین پیاز را درگلدان بزرگی با خاک سبک و مرغوب کاشته و پس از آنکه ساقه آنها به 60 – 80 سنتی متر رسید نوک هر ساقه با تعداد 6تا 8 گل درشت کاملاً باز برنگ نارنجی زیبا آراسته می شود.