Opuntia

Opuntia brasiliensis

 اپونتیا ها مشخص ترین و معروفترین گیاهان خانواده Cactaseae است.

کلمه اپونتیا نام یکی از شهرهای یونان و جائیست که از قدیم ایام و پس از آوردن از سرزمین اصلی خود در آنجا پرورش یافته است. O.microdasis از مشخص ترین اپونتیا های خار کوتاه است. راکتهای گرد و پخش آن دارای هاله هائی آراسته به دسته ای از رشته های ابریشم مانند طلائی است. نوک رشته های یاد شده به شکل قلاب ماهیگیری است و چنانچه به انگشتان دست فرو رود بیرون آوردن آن بسیار مشکل خواهد بود.

واریته های دیگری به نام های Albispina ، Rophilda ، دارای رشته های ابریشم ماند تقریباً سفید یا قرمز مایل به قهوه ای است.

در بین انواعی که راکتهای پهن دارد می توان نامهای دیگری مانند  O. brasiliensis ذکر نمود. این گیاهان اصولاً دارای اجزائی برنگ سبز کمرنگ و هاله های سفید دور از یکدیگر است.

اپونتیا ها توقع چندانی ندارند. آنها در خاکی پر از ریگ و سنگ می کارند جای آنها باید کاملاً روشن و در تابستان در هوای آزاد باشد. آنها را از راه قلمه زدن به آسانی می توان تکثیر نمود. برای این کار دست را بوسیله پارچه ضخیمی از گزند خارها محفوظ می دارد بپوشانید و سپس اقدام به قطع قلمه ها می کنند. بهتر است بگذارید زخم قلمه ها بمدت 48 ساعت خشک شده و آنگاه در گلدانی حاوی شن بکارید.

نام علمی : Heptapleurum arboricola

نام انگلیسی : Schefflera

این گیاه معمولاً در خانه پس از مدتی به شکل تنک و پراکنده در می آید که این بهترین زمان برای تکثیر آن است.

 از اواسط تا اواخر بهار، با استفاده از قیچی باغبانی و یا سرشاخه زنی، گیاه را هرس و قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول 10 – 7.5 سانت جدا کنید، برگ های اضافی و زائد قسمت پائین قلمه ها را که ممکن است در زیر فرو روند جداکرده و انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید. سپس در گلدانی متوسط حاوی ماسه قرار دهید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای 21 درجه، درو از تابش مستقیم آفتاب نگاه دارید، تا زمانیکه در بالای قلمه انتهایی ساقه یا زاویه بین برگ و ساقه در قلمه ساقه ای رویش جدید ظاهر شود.

پس از ریشه دهی کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را با کود مایع تغذیه کنید. زمانیکه شکل گیاه خوب و کامل شد آن را به آرامی از گلدان درآورده و در گلدانی بزرگتر حاوی کمپوست گلدانی بکارید.

Pilea Cadierei

پیدایش چنین گیاه زینتی در بین خانواده گزنه ها غافلگیر کننده بود و گیاه پیلئا در ناحیه آنام بدست آمد.

در گلخانه گیاهی ماندنی محسوب می شود و منظره ای انبوه و قدی در حدود 25 تا 30 سانتی متر دارد. ارزش تزئینی آن بیشتر بخاطر برگهای بیضی شکل و نوک تیز آن است. رنگ برگ ها سبز پر رنگ است ولی در فاصله بین سه رگبرگ اصلی آنها لکه هایی به رنگ سفید نقره ای دیده می شود.

رویش آن سریع و با گرفتن قلمه هایی از آن منظره انبوه و متراکم گیاه زیباتر می شود. مخلوطی از خاک چوب و خاک چمن یا خاک باغچه ای مرغوب برای آن مناسب است. در حرارتی معتدل نزدیکی پنجره ها مناسب ترین محل برای آن است و در فصل رویش به آب زیاد نیازمند است.

Fuchsia

Enuteraceae

اصولاً این گیاهان از نوعی موسوم به " فوشیا ماژلانیکا " که زادگاهش آمریکای جنوبی است گرفته شده اند و پس از مدتی فراموش شدن دوباره امروز مد روز شده است.  به نظر من این تصمیم بسیار بجاست زیرا واریته های جدید آن به مراتب عالیتر از انواع قدیمی آن است...

انواع جدید، بسیار زیباست و دارای ساقه ای بلند و باریک است بطوریکه حتی در اثر وزن دسته گل انتهایی خود خم می شود. گلهای دلفریب آنها نه تنها گلخانه ها بلکه سایبان ها و سر در منازل را در تابستان زینت می دهد.

فوشیا را می توان مناسب برای گلداران مبتدی دانست زیرا کاشتن آن آسان است و با مختصر مراقبت موفقیت در پرورش حتمی است. خاک مناسب برای نهال های گلدانی مخلوطی از خاک باغچه ای شن دار همراه با کود حیوانی کاملاً تجزیه شده است اما برای فوشیا های گریان که در سبد یا جام کاشته می شوند مقداری خاک چوب هم باید به ترکیب یاد شده اضافه نمود.

رژیم مناسب برای این گیاهان در زمستان همان رژیم گلخانه های سرد ( با حداقل 5 تا 6 درجه ) و برای نوع گریان آن رژیم گلخانه های معتدل ( با حداقل 10 تا 12 درجه ) می باشد در مهر ماه پس از قطع ساقه کهنه گیاه را به گوشه کم نوری در زیرزمینی ها که از گزند یخبندان در امان باشد می برند.

برای اینکه مراحل تهیه قلمه از گل آویز را ببینید کلیک کنید 

آب و هوای مناسب زعفران:
زعفران گیاهی است نیمه گرمسیری و در نقاطی که دارای زمستانهای ملایم و تابستان گرم و خشک باشد بخوبی می روید. مقاومت زعفران در مقابل سرما زیاد است و لیکن چون دوران رشد آن مصادف با پائیز و زمستان و اوایل بهار است طبعا در این ایم به هوای مناسب و معتدلی نیاز دارد. در دوره خواب یا استراحت گیاه (تابستان) بارندگی یا آبیاری برای آن مضر است بنابراین کشت و کار آن در مناطق گیلان و مازندران و مناطق گرم جنوب کشور معمول نیست. اراضی آفتاب گیر و بدون درخت که ضمناً در معرض بادهای سرد نیز نباشد برای رشد زعفران مناسب است. با این وجود در برخی از روستاهای بیرجند و قاین در زیر سایه بوته های زرشک و درختان بادام که در تابستان کمتر آبیاری می شوند کاشته می شود.
حداکثر دمای این گیاه بین ۴۰ تا ۳۵ درجه سانتی گراد و در ارتفاع بین ۱۳۰۰ تا ۲۳۰۰ متر از سطح دریا عملکرد خوبی را نشان داده است. 

نام علمی: Sinningia Speciosa

نام انگلیسی: Gloxinia

مراقب باشید چیزهایی را که دوست دارید بدست آورید و گرنه ناچار خواهید بود چیزهایی را که بدست

آورده اید دوست داشته باشید ....

مقدمه :
آبکشت یا هایدروپونیک روش نوینی برای پرورش گیاهان است که در آن خاک زراعی بکار نمی رود. پایه و اساس این تکنیک عبارت است از تغذیه گیاه در محلولی که کلیه عناصر غذایی لازم و اساسی گیاه در آن وجود دارد. ریشه گیاه ممکن است یا مستقیما در محلول غذایی یا در بستری از مواد خنثی که آغشته به محلول غذایی است قرار گیرد.
فن کشت بدون خاک عناوین مختلفی دارد، آبکشت یا هایدروپونیک، هوا کشت معلق، کشت در مایع یا هایدروکالچر، آبکشت به معنای عام خود شامل همه روشهایی است که در آنها از خاک استفاده نمی شود و آب در یک زمان هم منبع مواد غذایی و هم وسیله انتقال آن به گیاه بشمار می رود و باین ترتیب همه عناوین فوق را در بر می گیرد. لفظ هایدروپونیک در اصل از کلمه یونانی (پونس) به معنای (کار) مشتق شده است و به معنای چیزی است که با آب کار می کند و در فارسی اصطلاحات آبکشت خوانده می شود. ولی در عمل، آبکشت اختصاصا به یکی از روشهای کشت بدون خاک گفته می شود که در آن گیاهان در بستری از مواد خنثی که آغشته به محلول غذایی است پرورش می یابند در حالیکه بستر به زمین متکی است.

امیدوارم امسال برای یکایک شما عزیزان سالی سرشار از موفقیت و شادکامی باشد...