داروسازان ایرانی برای جلوگیری از ریزش مو بسیاری از گیاهان را مورد آزمایش قرار داده و توصیه کرده اند٬ عده ای از این گیاهان بعلت داشتن املاح گیاهی موثر و مفیدند٬ زیرا این املاح خوراک غدد زیر پوست و پیاز مغز و ترکیبات مو هستند و در نتیجه خوردن و مالیدن آنها غدد زیر پوست سر را اصلاح و پیاز مو را تقویت کرده٬ گرسنگی پنهانی آنها را برطرف می نماید یکی از این املاح مفید که جزئ ترکیبات مو می باشد گوگرد است که در انواع پیازهای خوراکی و پیازهای طبی مثل پیاز نرگس و پیاز عنصل و پیاز سورنجان و شنبلیله و غیره وجود دارد٬ بعلاوه در تره٬ ســـــیر٬ موسیر٬ والک و انواع شاهی مخصوصاْ بولاغ اوتی و تره تیزک و میوه ها و مالیدن آب آنها بعلت داشتن گوگرد گیاهی و املاح معدنی باعث تقویت مو بوده و از ریزش آنها جلوگیری می کند.

نحوه صدور پروانه تأسیس و پروانه تولید گلخانه :

Primula veris L. em HUDS

Cowslip

ریشه٬ برگ ها و گل های پامچال خاصیت دارویی دارند. و مواد موثره آن خلط آور است و برای درمان آسم٬ تنگی نفس و همچنین برای مداوای بیماریهای مروط به معده٬ روده و کبد مورد استفاده قرار می گیرد.

داروهایی که از مواد موثره ی ریشه ی این گیاه ساخته و به فروش می رسند عبارتند از:کوردیت(corderit)٬ رادیپون (Radipon)٬ و اکسپکتین (Expectin).

نام علمی: Galega officinalis L

نام انگلیسی: Goat's rue

گالگا در طب سنتی بسیاری از کشورهای اروپایی به عنوان گیاهی که باعث کاهش قند خون می شود٬ مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه نیز باعث تحریک تولید شیر در مادران شیرده می شود. از این رو در بسیاری از کشورها به همین منظور مورد استفاده قرار می گیرد و نام علف شیر یا علف شیر آور را برای آن انتخاب کرده اند.

مواد موثره موجود در پیکره رویشی این گیاه٬ قند خون را کاهش می دهد و برای درمان دیابت مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف این گیاه نه تنها سبب افزایش متابولیسم گلوکز می شود بلکه در سوخت و ساز چربیها و پروتئین ها موثر است. به لحاظ استفاده دارویی از گالگا این گیاه در سطح کم و بیش وسیعی در کشورما کشت می گردد.

در واقع سنبل یک گیاه آپارتمانی نیست ولی هنگام شکفتن گلهایش در منزل محل ارجمندی می یابند. برای این منظورافراد معمولاْ بیشتر به سراغ سنبلهای هلندی می روند٬ نژادی که خوشه متراکمی از گلهای معطرو به رنگهای مختلف : سفید٬ زرد روشن٬ سرخ٬ قرمز٬ بنفش و یا آبی می دهد.

شاید تا کنون ملخ٬ سوسک یا موجوداتی کرمی شکل ( نوزاد حشراتی مثل پروانه ) را روی گیاهان مختلفی در باغچه ویا گلدان های خانه تان ویا در پارک دیده باشید شاید هم پودر سفید گچ مانندی روی برگ های گل سرخ یا شمشاد و یا هر گیاه دیگری توجه تان را جلب کرده باشد٬ این ها مجموعاْ آفات و عوامل بیماریزای گیاهی هستند که اینچنین خسارت می زنند. البته تا وقتی تعداد این حشرات یا علائم بیماری ها کم باشد و قابل تحمل مشکلی نیست٬ اما مسئله مهم این است که مثلاْ ملخ وقتی گیاه را رها می کند که همه آن را خورده باشد و در واقع آن موقع گیاهی وجود ندارد که آن را ترک می کند٬ و همینطور این پودر گچ مانند در واقع ریسه های قارچ عامل بیماری سفیدک پودری است وقتی از بین می رود که سلولهای برگ مرده و کارخانه های فتوسنتز گیاه تعطیل شده باشند.

نام علمی: Lagerstroemia spp.

خانواده: Lythraceae

این گیاه دارای گونه های زیادی است که برخی از آنها برگریزند و عده ای هم همیشه سبز می باشند. برگهایشان مرکب، بیضی شکل کامل و به طول 5/2 – 5 سانتی متر بوده که به صورت متقابل، متناوب یا چرخه سه تایی قرار گرفته اند.

رنگ برگها در بهار سبز روشن متمایل به قرمز و در پائیز نارنجی یا قرمز و گاهی زرد می باشد. گلها با گلبرگ های چیندار به قطر حدود 5/3 سانتی متر، در خوشه های مرکب گرد یا کمی مخروطی وبه طول   5 – 3 سانتی متر، در انتهای شاخه ها تشکیل می شوند. رنگ گلها قرمز، صورتی، بنفش، سقید یا صورتی ملایم بوده و در دوره گلدهی طولانی، از اوایل تیرماه تا اواخر شهریور می باشد.

پوست تنه توری صاف و برنگ خاکستری روشن مایل به سفید است که وقتی کنده می شود قسمت داخلی صورتی رنگ است. شاخه ها بدون کرک، چهارگوش و مایل به قرمز هستند. میوه آن کپسول کروی است که حاوی تعدادی تخم می باشد.

مهمترین گونه های آن عبارتست از:

L.Violacea – L.Pubra – L.Loudoni – L.Elegans – L.Speciosa

در میان این گونه Speciosa  یا L.Reginae با نام انگلیسی (Queen Crape Myrtle) نوع درختی با ارتفاع بیش از 18 متر می باشد که در مناطق حاره یافت می شود. تنها گونه ای که به وفور جهت تزئین باغ ها، پارک ها، حواشی خیابان ها، اتوبان ها، بلوارها کاشته می شود، L.indica است که بومی چین است.

این درختچه به دو فرم دیده می شود:

-          درختچه های کوتاه که سرعت رشد آنها کم بوده، رشد طولی و گسترش عرض یکسانی دارند.

-          درختچه های بلند که ارتفاع آنها 5/1 تا 9 متر تغییر می کند، پس از تربیت بصورت درخت، تنه های زیبایشان ظاهر می شود

نیازهای اکولوژیکی:

1-   خاک: بهترین خاک برای کاشت توری، مخلوطی از خاک تازه باغچه و خاک برگ به میزان مساوی است. باید در پائیز هرسال مقداری خاک مناسب، در پای بوته اضافه کرد این عمل باعث می شود که ریشه های سطحی کاملاً پوشیده شده و در زمستان از خطرسرمازدگی محفوظ بماند همچنین طی عملیات مکانیکی حذف علفهای هرز آسیب نبیند. این مسئله باید خصوصاً در مورد درختچه های توری حواشی بزرگراه چمران مورد توجه قرار گیرد. زیرا درختچه هایی که در بالای کرت در این منطقه قرار گرفته اند و ریشه هایشان کاملاً از خاک پوشیده شده، سالم تر و قوی از درختچه هایی هستند که در گودی کرت قرار گرفته اند.

2-   نور: نیاز توری به نور مستقیم خورشید زیاد است. به همین جهت باید در مکان های باز و کاملاً     آفتابگیربه دور از هرگونه سایه درخت، ساختمان یا دیوار بلند کاشته شود تا حداکثر گلدهی را داشته باشد. در درختچه های توری حواشی بزرگراه چمران اهمیت این موضوع کاملاً بارز است، زیرا درختچه های واقع در حاشیه غربی بزرگراه که بدور از هرگونه سایه قرار گرفته اند، سریعاً به گل نشسته و گلهای بیشتری هم تولید کرده اند. ولی درختچه های حاشیه شرقی که زیر سایه درختان بلند، تپه ها، ساختمان ها قرار گرفته اند، دیرتر گل داده اند.

مسئله نور از جنبه های دیگرنیز حائز اهمیت است و آن بروز بیماری قارچی است. زیرا در شرایط سایه به دلیل بالا بودن رطوبت، رشد قارچها (عوامل سفیدک) افزایش می یابد.

3-     آب: توری در فصل رشد احتیاج به آبیاری با فاصله ولی عمیق دارد. در زمستان نیازی به آبیاری نیست.

4-   دما: این گیاه نسبت به سرمای زمستان مقاوم است و در تهران دمای 20- درجه را تحمل می کند، در تابستان وجود روزهای گرم و آفتابی برای گلدهی ضروری است.  

Buis

Buxus sempervirens L.

تیره: شمشاد

شمشاد درخت یا درختچه ای است که در باغ ها و پارک ها به عنوان گیاه تزئینی کاشته می شود. شاخه های سبز آن دارای برگ های بیضی شکل با لبه های صاف و چرمی شکل است. در اوایل بهار گلهای نر آن به رنگ طلائی در بغل برگ ها ظاهر می گردند. سپس گلهای ماده در اطراف گل های نر ظاهر می شوند. میوه ی آن به صورت کپسول است. وطن این گیاه اروپای جنوبی بوده که از آنجا در تمام دنیا گسترش یافت.

برای مصارف دارویی برگ های آن را می چینند. برگ ها به سادگی در سایه خشک می شوند، ولی باید اغلب آنها را از این رو به آن رو کرد. برگ های خشک شده سبز رنگند و طعم آنها تلخ است. آن ها محتوی خصوصاً آلکالوئیدها (Buxine)، اسانسهای روغنی و تانن هستند. این گیاه در صورت بالا بودن درجه حرارت بدن یا مجاری صفراوی و ادراری موثر بوده تب بر نیز می باشد. مصرف آن به صورت دم کرده و به مقدار نصف قاشق مربا خوری برای هر فنجان آب است. یا بر حسب نظر پزشک نیم گرم از پودر برگ این گیاه را مصرف می کنند. در قدیم از این گیاه به جای گنه گنه جهت درمان مالاریا استفاده می کردند. در مصارف خارجی از برگ های این گیاه برای تهیه کمپرس ها یا حمام های ضد درد روماتیسم، نقرس و بیماریهای پوستی بهره  می برند. این گیاه سمی است و نتیجتاً باید مقدار مصرف تجویز شده را رعایت کرد.چوب شمشاد خیلی فشرده، مقاوم و محکم است و از آن برای کنده کاری و تهیه وسایل موسیقی استفاده می شود.

نام علمی: Papaver rhoeas

نامهای فارسی: شقــــایق، شقایق ســـرخ

نامهای انگلیسی: Corn poppy, corn rose, poppy, Field poppy, red poppy

Papaveraceae

شقایق گیاهی علفی یک ساله و زیبا به بلندی 25 تا 90 سانتی متر است. این گیاه در مزارع، اماکن سایه دار، دشت ها، دامنه های کم ارتفاع و نواحی کم درخت جنگل ها می روید. برگ ها و ساقه های آن کرکدار هستند. برگ ها پهن و دارای بریدگیهای عمیق و دندانه دار می باشند. گلهای گیاه منفرد و قرمز است که در انتهای ساقه ظاهر می شوند و دارای چهار گلبرگ هستند. در ته جام روی هر گلبرگ یک لکه سیاه وجود دارد. میوه شبیه خشخاش ولی کوچکتر از آن و به ابعاد 1X2 سانتی متر است. شقایق در بسیاری از مناطق ایران از جمله خوزستان، کرمان، گیلان، مازندران و چهارمحال و بختیاری می روید.

گونه های دیگری از پاپاور که در مناطق مختلف ایران می رویند و می توانند موجب مسمومیت دامها شوند عبارتند از: P.dubium و P.orientale(خشخاش سفید) و P.somniferum(خشخاش معمولی) .

شقایق حاوی آلکالوئید سمی روئیدین (Rhoeadine) است که در تمام قسمت های گیاه یافت می شود. آلکالوئیدهای مورفین (Morphine)، کدئین (Codeine)، نوسکاپین (Noscapine) نیز در خشخاش معمولی وجود دارند. انواع مختلف دیگر از آلکالوئیدها نیز در سایر گونه های پاپاور دیده می شوند.

نشانه های مسمومیت با این گیاهاه در دامها شامل بی قراری، افزایش حساسیت، عدم تعادل، توقف حرکات شکمبه، دیس پنه، افتادن و عدم توانایی برای بلند شدن و تشنج است که در مواردی ممکن است به مرگ منجر گردد.

در کالبد گشایی دامها ضایعه بافتی قابل توجهی دیده نمی شود.