نام علمی:Callistemon citrinus

نام انگلیسی: Bottlebrush

خانواده: میتراسه ها (موردی ها)

ترتیب قرار گرفتن گلهای کالیستمن سیترینوس انسان را بیاد وسیله شستن شیشه ها یا لوله های توپر قدیمی می اندازد. اما آنچه موجب این شباهت می شود. پرچم های بیشمار و دراز گل است که با رنگ سرخ تند خود به جای موهای برس قرار گرفته است.

در بالای مجموعه گل ها دسته ای برگ روئیده و محل گل ها را النگویی از نگین میوه های خشک خاکستری رنگ فرورفته پر می کند. این گیاه را در اوایل تابستان در گلدان ها می کارند. در زادگاه اصلیش یعنی استرالیا به صورت درختی به ارتفاع تقریبی 20 متر و دارای برگ های دائمی سبز مایل به خاکستری است. آن را از جمله آسانترین گیاهان زینتی برای نگهداری در قسمتهای سرپوشیده می دانند.

در زمستان با رژیم گلخانه های سرد و یا نارنجستان ها سازگار است و در تابستان نیاز به رطوبت فراوان دارد.

گیاه بری شور را باید از اواخر بهار تا اوایل تابستان تکثیر کنید تا به نتایج بهتری دست پیدا کنید. البته ممکن است عده ای بخواهند قلمه گیری در طول تابستان را تجربه کنند ولی گیاه تولید شده رشد و پیشرفت چندانی نخواهد کرد.

با استفاده از یک چاقوی تیز و یا قیچی باغبانی، قلمه ها انتهایی ساقه به طول 10-7.5 ساتی متر را از گیاه جدا کنید. البته می توانید زمانی که جوانه ها خیلی بلند نشده اند و بطول تقریبی 10-7.5 سانتی متر رسیده اند، با دست آنها را از گیاه مادری جداکنید، به این صورت که جوانه را محکم با دست بگیرید و به سمت پائین خم کنید و آن را همراه با پاشنه (قسمتی از ساقه اصلی که به جوانه متصل باشد) بشکنید. در هر دو روش قلمه گیری، دقت کنید که قلمه ها بدون گل باشند. سپس انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده و در گدان متوسطی حاوی ماسه با دانه بندی متوسط (06) و یا کمپوست مخصوص بذر و گیاه بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید تا از دست دادن آب در گیاه را کاهش دهید.

ریشه دهی حدود 2 ماه طول خواهد کشید. در این مدت، دمای محیط قلمه ها را 21 درجه نگاه دارید. قلمه ها باید در نور مناسب و کافی،ولی دور از تابش مستفیم خورشید رشد کنند. پس از این مدت، کیسه پلاستیکی را بردارید تا گیاه در محیط طبیعی به رشد خود ادامه دهد و به گیاه بالغ تبدیل شود و ریشه دهی کامل و مناسبی داشته باشد که این دوره 3 تا 4 ماه طول خواهد کشید. سپس گیاه رابه گلدان بزرگتری حاوی خاک مقوی منتقل کنید .

باغبان باشی آماده پاسخگویی به سوالات شماست

مى دانيد نام تنها گلى كه در فهرست آثار ملى ايران به ثبت رسيده چيست؟

 براى ديدن اين گل بايد به خطه سرسبز شمال كشور در استان گيلان سفر كنيد. جايى كه هر سال عده زيادى از ما به آنجا مى رويم ولى از اين سفر هاى متعدد و متمادى تنها خاطره دريا و نهايتاً پياده روى در جنگل را با خود همراه مى آوريم. گل «سوسن چلچراغ» يكى از ناياب ترين گل هاى جهان است كه به غير از روستاى كوچك داماش در گيلان و منطقه لنگران كشور آذربايجان در هيچ كجاى ديگر جهان يافت نشده است.

گل ملي و باستاني سوسن چلچراغ  در دو نقطه از دنيا مي رويد؛ يكي در بخش عمارلو و حوزه آبريز خورگام در جنوب گيلان و ديگري در تالش جمهوري آذربايجان.

   در سال 1354 گیاه شناسی به نام لدربوری در حوزه آبریز خورگام ، روستای داماش موفق به شناسایی این گونه نادر شد و پس از آن سوسن چلچراغ کانون توجهات داخلی گردید.

پس از معرفی این گل به دولت ایران در همان زمان از سوی شورای عالی محیط زیست در زمره آثار زیست محیطی ملی کشور به ثبت رسید و طی این سالها رویشگاه سوسن چلچراغ در روستای داماش به مساحت 4 هکتار تحت حفاظت قرار گرفته است.

قامت این گل حدود یک متر است و از آنجا که گلهای آن به طرز خاصی به پایین برگشته اند نام سوسن چلچراغی به خود گرفته است. گل ملی سوسن چلچراغ، تنها گلی است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است

گل سوسن چلچراغ از تیره لی لیوم بوده و فقط در منطقه رودبار در حوزه آبریز خورگام در دهکده داماش و لنکران جمهوری آذربایجان رشد می کند. زمان رویش این گل در ماه های خرداد و اوایل تیر است که به صورت گلی با قامت بلند به شکل واژگون شکفته می شود. شکوفه های این گل با رنگ سفید به صورت واژگون باز شده و انتهای گلبرگ های آن پوشیده از دانه های برجسته و پرچم های بسیار بلند استسوسن چلچراغ به دلیل این همه زیبایی و ارزش ، از سال 1355 رسماً توسط سازمان حفاظت محیط زیست مورد حفاظت قرار گرفت و در فهرست آثار ملی طبیعی کشور ثبت شده ، از آن زمان تاکنون 27 سال می گذرد.

 سوسن چلچراغ هنوز هم به طور کامل توسط سازمان حفاظت محیط زیست گیلان نگهداری می شود و با توجه به نادر بودن این گل ملی و ثبت شده در فهرست میراث طبیعی، سازمان محیط زیست اطراف این زمین را حصار کشی کرده و از آنجا که این منطقه جزء مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست کشور است هرگونه بهره برداری از آن تنها با مجوز رسمی از دفتر وزارت و بازرسی سازمان محیط زیست کشور ممکن خواهد بود.

البته بسیاری از شهروندان بره سر، مرکز بخش خورگام موفق به پرورش این گل زیبا و کمیاب در باغچه منازل خود شده اند و این فرصت خوبی است تا شهرداری بره سر و بخشداری خورگام و در راس همه آنها اداره کشاورزی بره سر اقدام به گسترش آن در دامنه های زیبای بره سر نمایند.

مردم محلی می گویند سوسن چلچراغ در شب نورافشانی می کند و به همین دلیل چتچراغ نامیده شده است.

پس رودبار را از قلم نيندازيد. بعد از گذشتن از بزرگراه قزوين و گردنه كوهين در لوشان از جاده اصلى خارج شويد و با طى مسافت ۴۰ كيلومتر به جيرنده مى رسيد كه تا داماش ۱۰ كيلومتر فاصله دارد. داماش دهكده كوچك و باصفايى است كه در ميان دشتى سبز و خاموش با زنان و مردانى شاعر پيشه آرميده است. بوى دود و هيزم تصوير شاعرانه غروب هاى داماش را تكميل مى كند.

۲۵ خردادماه روز گل بر تمامی دوستداران و پرورش دهندگان گل و گیاه ایران مبارک 

شاید یکی از اولین اقدامات بشر در عرصه معماری منظر باغ سازی بوده باشد، مرحله ای که انسان ها اقدام به ایجاد فضای سبز مصنوع می کنند و نهایتاً به باغ ها و پارک های امروزی می انجامد. باغ سازی در کشورهای مختلف سابقه دیرینه ای دارد.

هنر باغ سازی با تقدم و تاخر زمانی در کشورهایی نظیر ژاپن، ایران، انگلیس، فرانسه و ایتالیا وجود داشته است و در هر یک از این کشورها، این هنر به روش ها و شیوه های خاص خود انجام می گرفته است. به عنوان مثال در باغ های ژاپنی دخل و تصرف زیادی در طبیعت نمی شود و همه چیز همان گونه که هست، نهایت کمال و زیبایی را القاء می کند. برای مثال هریک از اشکال و ابعاد سنگ، در باغ ژاپنی معنای نمادین مشخصی دارد. سنگ بزرگ نشان کوه است، سنگ های تیز و سرکش نشان آتش و سنگ های صیقلی نمادی از آب. درباره باغ های معلق بابل هم بسیار شنیده ایم. باغ هایی که حاکم بابل، بخت النصر، برای ملکه خود ساخته بود. باغ هایی در چندین طبقه با تراس های وسیع درختکاری شده که بسیار شگفت انگیزتر نحوه آبیاری این تراس ها در سال 600 ق . م . است.

در اصول باغ سازی اروپا اما، نسبت به باغهای شرقی دخل و تصرف بیشتری انجام می شود. باغ های تراس بندی شده ایتالیایی نمونه بارزی از این تصرفند، به این معنی که باغ در سطوح مختلف ساخته می شود. باغ های هندسی و غیرهندسی انگلیسی که از خطوط منظم یا منحنی وار و درهم پلان آنها پیداست که طراح سعی در اعلام حضور خود داشته است. اینها عمدتاً باغ هایی هستند با درختان هرس شده به اشکال مختلف و مجسمه های سنگی که هر از گاهی سر بر می آورند.

-         باغ سازی ایرانی :

برخی از صاحب نظران معتقدند که باغ سازی ایرانی از زمان عیلامی ها ( قرن 3 ق . م. ) آغاز شده است . گروهی نیز بر این عقیده اند که آغاز باغ سازی به زمان هخامنشیان بازمی گردد، چرا که آنان خود مبدعان قنات بوده اند باغ هایشان را نیز با همین سیستم شگرف و پیچیده آبیاری می کردند. آنچه مسلم است هنر باغ سازی ایران پیشینه ای طولانی دارد و اصولاً باغ در نظریک ایرانی مکانی پرارزش قلمداد می شده است.

 به عنوان مثال در دوران گذشته چون پارک ها به معنای امروزی وجود نداشتند، باغداران یزدی آخر هفته ها باغ خود را بر روی عموم مردم می گشودند تا آنها هم بتوانند از فضای باغ و زیبایی های آن برخوردار شوند.

در چهارباغ های ایرانی دخل و تصرف در طبیعت درحد ایجاد یک هندسه راست گوشه وجود دارد، اما این مداخله به آرایش و هرس درختان نمی انجامد و گیاهان به همان صورت طبیعی خود زیبا دانسته می شوند. محوربندی یا همان آکس بندی از اصول لاینفک باغ ایرانی است. از محور اصلی به باغ وارد می شویم و این محور که اغلب آب است، انسان را به کعبه ای کوچک می کشاند تا در پناه سایه آن از گرمای سوزان ظهر تابستان بگریزد، آبی بنوشد، دمی بیاساید و جانی تازه کند. این کعبه که همان کوشک باغ است.

 اغلب ما تجربه حضور در باغ های ایرانی را داشته ایم. باغ هایی نظیر باغ ارم شیراز، باغ فین کاشان، باغ شاهزاده کرمان، باغ دولت آباد یزد که با آن بادگیر هشت طرفه، در خاطره ما حک شده است.

از باغ های طبس اما نباید غافل شد که  در نوع خود بی نظیرند. باغ هایی با تعداد بیشمار درختان نخل بلند که از دیوارهای باغ سربرآورده اند و گویی اراده ای پنهان خواسته که در دل کویر این همه زیبایی ناگهان سبز شود.

-         تقلید خوب یا ابداع بد :

با این پیشینه ای که در مورد باغ سازی ایرانی گفته شد، باید ببینیم اکنون در کجا ایستاده ایم و آیا در باغ های شخصی و عمومی  و پارک های امروزی مان اثری از آن همه محور بندی و زیبایی و دقت در انتخاب انواع درختان و توجه به مسائل آبیاری و همچنین بازی با نور و سایه وجود دارد یا آنکه ما صرفاً با خطوط منحنی و اصول باغ سازی اروپایی پیمان بسته ایم و بی توجه به شرایط اقلیمی کشورمان، در باغ ها و پارک هایمان درخت کاج آرایش شده می نشانیم و کوشک هایی با گلخانه های شیشه ای و نمای سنگی سفید می سازیم و به جای محور آب که در باغ سازی ایرانی به حوضی در مقابل کوشک ختم می شود، از آبیاری دستی استفاده می کنیم.

این عبارت را بسیار شنیده ایم که می گوید: " تقلید خوب بهتر از ابداع بد است " اگر نمی توانیم طرحی نو بسازیم، حداقل بر شانه های هنرمندان بزرگ ایران بایستیم و اصولی را که آنان به تدریج توسعه داده اند، کامل تر کنیم، شاید احساس آرامش، سکون و صفای باغ ها و پارک هایمان از دست نرود و بار دیگر صدای گوش نواز حرکت آب بر روی سنگ های سینه کبکی کف حوض ها و جوی های باغ های ایرانی، در پارک ها و باغ ها تکرار شود.   

گوجه فرنگی از گیاهان عالی گلدار ، از راسته دو لپه ای ها ، از خانواده Solonaceae ، از جنس Lyopersicon می باشد . این گیاه دارای واریته های بسیاری است که ممکن است برای استفاده از میوه آن و یا تزئینات کشت شوند . ریشه آن عمیق و گاهی به طول یک متر می رسد که چنانچه نشاء شود تولید ریشه های جانبی قوی خواهد کرد . ساقه جوان گوجه فرنگی علفی ، گرد ، صاف ، شکننده و کرکدار بوده که در اثر مسن شدن گوشه دار ، سخت و تقریبا خشبی می گردد . ساقه خزنده و منشعب به طول 5/1 متر می رسد ولی بعضی از واریته های آن به نام Validum دارای ساقه کوتاه ، محکم و ایستاده است و در هوا بدون کمک قیم می ایستد . برگهای این گیاه متناوب و مرکب می باشد که بزرگی آنها نسبت به واریته های مختلف یکسان نیست . رنگ برگها سبز روشن و پشت آنها معمولا کرکدار است . گلهای کوچک گوجه فرنگی به صورت خوشه در روی ساقه بین دو گره ظاهر می شود . 5 گلبرگ زرد رنگ به هم پِوسته دارد که در انتها از هم جدا هستند . گلبرگها برگشته ، پهن و نیزه ای شکل می باشند . کاسه گل سبز رنگ دارای 5 کاسبرگ بلند و کشیده یا نیزه ای شکل که در ابتدا کوچکتر از گلبرگها بوده ولی با رشد میوه بر طول آن افزوده می شود . پرچمها 5 عدد با بساکهای بزرگ که در روی میله کوتاهی قرار می گیرد . میوه گوجه فرنگی سته و از 2 تا چند حفره تشکیل شده است . میوه ها گوشتی و دارای تعداد زیادی تخم های قلبی شکل کوچک می باشد .
رنگ و شکل میوه ، دیر یا زودرس بودن میوه ، گوشتی یا آبدار بودن میوه و بالاخره صاف یا چروک بودن میوه در واریته های مختلف گوجه فرنگی متفاوت است . بذر گوجه فرنگی کوچک ، سبک ، پهن و سفید رنگ است و تا حدود 4 تا 5 سال قوه نامیه خود را حفظ می کند .
تشکیل میوه در بوته گوجه فرنگی تابع چند عامل است که در یکدیگر تاثیر متقابل دارند . این عوامل عبارتند از مواد غذایی ، درجه حرارت و طول مدت روز . از طرف دیگر تلقیح در گلهای گوجه فرنگی بسیار دشوار بوده ، رطوبت زیاد هوا و یا ریزش آب روی گلها در هنگام تلقیح میزان میوه دهی را به شدن پایین می آورد .

در مازندران « تره تيزك » و در ساير مناطق ايران تره تيزك و « شاهي » گفه مي شود در كتب طب سنتي به نامهاي « جرجيربستاني » و « رشاد » نام برده شده است. و تخم آن را « حب الرشاد » ،      « حرف ابيض » و « حرف » گويند . به فرنسوي Nasitor و Cresson des jurdins.و Cresspm a;empos و Passerage و به انگليسي garedn cress گفته مي شود. گياهي است از خانواده Cruciferae نام علمي آن Lepidium sativum L. باشد.

مشخصات:

تره تيزک مزروع گياهي است علفي يكساله برگهای آن سبز شاداب ، لطيف ، كمي تند ، ارتفاع بوته كم در حدود ۱ وجب گاهي كمي بيشتر ، گلهاي آن به رنگ سفيد يا قرمز ارغواني ، كوچك كه به طور گروهي در انتهاي شاخه گل دهنده ظاهر مي شود. تخم آن ريز و قرمز و كمي دراز است.

تكثير تره تيزک از طريق كاشت بذر آن به محض برطرف شدن سرماي زمستان آغاز و در تمام طول فصل بهار در هواي آزاد مي توان به فواصل زمانی برداشتهای متناوب كاشت.

تركيبات شيميای:

از نظر تركيبات شيمياي بررسيهاي متعددي در مدارک فني مختلف منتشر شده كه از نظر اهميتي كه اين گياه در طب سنتي دارد انواع بررسي ها در اينجا ذكر مي شود .

در يك بررسي وجود اسانس روغني فرار درگياه تاييد شده است و به علاوه گزارش شده است كه گياه حاوي گلوكوزيد گلوكوتروپئولين است . در بررسي ديگري گلوكوزيدي به اسم تروپئولوزيد را ذكر كرده است ، ااز نظر ويتامينها نيز گياه غني از ويتامينهاي A,B مي باشد.

در هر يك صد گرم از گياه ( قسمت قابل خوردن ) خام و تازه تره تيزك مواد زير وجود دارد:

آب 4/89 درصد ، پروتئين 6/2 درصد ، چربي 0/7 درصد، هيدراتهاي كربن 5/5 درصد ، كلسيم 81 ميلي گرم ، فسفر 76 ميلي گرم ، اهن 1/3ميليگرم ،اهن 3/1 ميلي گرم ، سديم 14 ميلي گرم ، پتاسيم 606 ميلي گرم ، ويتامين A93300 ميلي گرم و تيامين 08/0 ميلي گرم .

در گزارش علمي ديگري تركيبات شيميايي گياه را به شرح زير اعلام كرده است. :

اسانس روغني فرار درحدود 0/115درصد . فراورده هاي فرار حاصل از برگ تر تيزك داراي خاصيت و فعاليت ضد باكتري در مقابل ميكروب باسيلوس سبتي ليس و مايكرو كوكوس پيوژنس واريته ارئوس است. تخم تره تيزك داراي يك الكالوئيد (19/0 درصد ) ، سينا پيك اسيد، كولين اتر و يك اسانس روغني است. اسانس روغني تره تيزك خاصيت فعاليت اوئستروژن ( تحريك جنسي درزنان ) دارد . تخم تره تيزك در حدود 5/25 درصد روغن نيم خشك دارد . لعاب تخم تره تيزك ازنظر خواص جانشين صمغ عربي وكتيرا است.

خواص – كاربرد:

از گياه تره تيزك در موارد آسم و سرفه و بوا سير هاي خوني استفاده مي شود و بسيار رافع است. ضد كمبود ويتامين C است وبراي بيماري هاي كمي ويتامين C در بدن اثر شفا بخش دارد. يعني آنتي سكوربوتيك است. از ريشه تره تيزك براي مرحله دوم سيفيليس استفاده ميشود. تخم تره تيزك ترشح شير را زياد مي كند و به اصطلاح گالاكتاگوگ است. جوشانيده تخم تره تيزك در شير براي سقط جنين به كار ميرود

يه صورت ضماد براي ضماد تسكين درد ضربه به كار مي رود. برگهاي آن نيرو بخش محرك ، مدر و ضد كمي ويتامين C مي باشد.

تره تيزك از نظر طبيعت طبق نظر حكماي طب سنتي گرم ونسبتا خشك است. باز كننده گرفتگي ها و انسداد مجاري كبد و طحال و صاف كننده و مدر بول و خرد كننده سنگ مثانه است.. در تسريع هضم غذا وتحليل باد و گازو نفخ مفيداست.

اگر ساقه و برگ و تخم آن را در هاون بكوبند و در بشقابي پهن كنند تا خشك شود بعد مجدداً در هاون انداخته و بكوبند و سپس كمي شير تازه داخل آن كرده و مجدداً قدري تخم تره تيزك داخل آن كرده و بكوبند واين كار را به دفعات تكرار نمايند تا مانند خمير شود و از آن حب درست كنند از نظر جميع خواص فوق خوردن حب آن بسيار مفيد است. و اگر آب آن را گرفته و با نخود خشك كوبيده شده پرورده نمايند و بياشامند و افزايش توليد اسپرم بسيار موثر است.

گونه وحشي تره تيزك كه داراي تخم ريزتر است در خواص فوق الذكر از نوع پرورشي و مزروع آن قوي تر است.

تهيه عصاره تره تيز ك:

ساقه و برگ تره تيزك تازه را در هاون مي كوبندو يابا وسيله ديگري با فشار عصارهان را مي گيرند و صاف ميكنند و با اين روش كه بايد بدون دخالت اتش صورت گيرد عصاره بسيار موثر و نا فعی تهيه    مي شود. كه مصرف ان در شربت تره تيزك و ساير تركيبات خواص ان را در حد اعلا منعكس مي كند.

شربت تره تيزك:

عصاره تره تيزك 16 واحد ، قند 30 واحد ، در حمام ماري با حرارت كافي حل كنند و شربت تهيه شده را براي مصرف اماده سازند.

بهداشت و زیبایی و زیباسازی مانند علم پزشکی روز به روز بیش تر به سوی گیاه درمانی می رود. این تمایل به دلیل کشفیات جدیدی است که در زمینه ی بیوشیمی و فیزیولوژی عناصر جدا شده از گیاهان دارویی به وقوع پیوسته است.

گیاهان دارویی منبع سهل الوصولی از مواد بسیار موثری هستند که ترکیباتشان شبیه موادی است که در متابولیسم بدن انسان بکار رفته است بنابراین به سادگی به وسیله بدن انسان قابل جذب هستند. این مواد، برخلاف مواد تولید شده از طریق سنتزهای شیمیایی، به ندرت اثرات جنبی" به عنوان مثال ایجاد حساسیت" از خود بر جای می گذارند.

اکثر مواد مصنوعی در واقع نه در متابولیسم بدن شرکت می کنند و ند در ترمیم و بازسازی سلول ها و بافت ها. ومصرف طولانی آنها حتی ممکن است باعث مسمومیت یا فعل و انفعالات سمی در سطح پوست شود. بر عکس تمام عناصر گیاهی ( ماده ی ملونه ی پوست، آنتی بیوتیک ها، هورمون ها، تانن ها ) در اشکال مختلف (کرم، ماسک، لوسیون های تقویتی و غیره) از خود اثرات درمانی مناسبی نشان می دهند.

مواد گیاهی زیبایی را می توان به صورت خارجی یا داخلی مصرف کرد. چیزی که نشانگر اصل فیزیولوژی زیبایی است بستگی به وضعیت سطحی پوست و طبقه زیرین آن  و ناخن، مو و مژه و حالات کلی بدن و متابولیسم و خصوصاً وضع کارکرد سیستم هاضمه، تعادل سیستم عصبی و گردش خون دارد. و معنای آن این است که این دور در انتها بستگی به تعادل سیستم هورمونی بدن دارد.

بنابراین شرط اول برای این که درمان زیبایی موثر واقع شود، این است که شخص به متابولیسم صحیح دست بیابد و در تغذیه خود از مواد گیاهی مصرف کند و از مصرف الکل، دخانیات، غذاهای پر ادویه خودداری ورزد. چون جوشانده ها روی متابولیسم اثر می گذارند و کار سیستم هاضمه را تنظیم نموده سیستم اعصاب نباتی را آرام می کنند، طبیعتاً اثرات مثبتی بر زیبایی نیز دارند. در این مورد از مواردی نظیر عصاره و شیره گیاهان تازه و برخی مواقع جوشانده ( گیاه بابا آدم، کارلین، الکمی، کرفس و...) استفاده می شود.

                        
این صنعت در استان اصفهان از سال 1340 در منطقه فلاورجان با گلخانه های چوبی شروع شــــده و هم اکنون با احداث گلخانه های مدرن در سراسر استان, انواع محصولات نظیر خیار, گوجه فرنگی, فلفل دلمه ای رنگی, طالبی آناناسی, توت فرنگی, انواع گلهای شاخه بریده مانند رُز, ژربرا و....... در حال تولید است که علاوه بر تأمین بازارهای داخلی استان, به سایر استانها و مقداری نیز به خارج از کشور صادر می گردد.
برای اطلاع رسانی مناسب به متقاضیان احداث گلخانه در استان, سازمان جهادکشاورزی اصفهان مجموعه ای تحت عنوان (آشنایی با کشت های گلخانه ای) تدوین نموده که حاوی اطلاعات اجمالی از انواع محصولات گلخانه ای سازه ها و چگونگی صدور پروانه تأسیس گلخانه می باشد. که امید است مورد استفاده علاقه مندان تولیدات محصولات گلخانه ای قرار گیرد.

Physalis alkekengi L.

نام انگلیسی:Physalis Commun

تیره: سیب زمینی    

دوران گل دهی: اردیبهشت تا مرداد   زمان برداشت:میوه ها: شهریور تا آبان

گیاهی علفی، پایا، با ریزومی  خزنده و ساقه ای گوشه دار و راست است. برگ ها دم  دارند و در گروه های دوتایی قرار گرفته اند. در قسمت فوقانی ساقه از بغل برگ ها گل سفیدی می روید. کاسه گل آنها به شکل پوسته ای با شبکه رگبرگی رشد می کند و پس از گل دادن به صورت کیسه ای در می آید و میوه گرد آن را احاطه می کند. رنگ آن پرتقالی یا نارنجی و میوه آن به رنگ پرتقالی یا قرمز و سته است. این گیاه را اغلب در باغات می کارند که در آنجا نیز به آسانی به نقاط دیگر گسترش می یابد.

برای مصارف دارویی میوه ی رسیده آن را از داخل کیسه خشک شده آن بیرون می آورند و روی شبکه های توری در سایه پهن و خشک می کنند یا در خشک کن با حداکثر 40 درجه سانتیگراد حرارت این کار را انجام می دهند. آن ها بدبو هستند و طعم تلخی دارند. این میوه ها محتوی نوعی ماده اصلی تلخ به نام فیزالین (Physaline)، آلکالوئیدها، مواد رنگی آلی و مقدار زیادی ویتامین C هستند.این مواد دفع اسید اوریک را تسریع می کنند و بنابراین در ناراحتی های کلیوی و مجاری ادرار، نقرس و روماتیسم ها مورد استفاده قرار می گیرد.

 از میوه ها های رسیده این گیاه دم کرده ای به مقدار 15 تا 30 گرم در نیم لیتر آب تهیه می کنند و دو لیوان در روز می آشامند. به خاطر وجود مقدار زیادی ویتامین C در این میوه ها دم کرده آن را دربهار و در دوران نقاهت نیز مصرف می کنند. همچنین در سالاد می توان از میوه های تازه و بدون غلاف آن که کمی تلخ است استفاده کرد که بسیار سالاد خوشمزه می شود.

این گیاه به عنوان گیاهی تزئینی خصوصاً در زمستان یعنی هنگامی که غلاف آن خشک شده و رنگ و فرم خود را حفظ نموده است، بسیار مورد توجه است.