آزو کمپوست   AZO COMPOST   

کمپوست مخلوطی از مواد آلی مختلف خصوصاً آزولا بوده که توسط میکروارگانیسمها در یک محیط گرم، مرطوب و با تهویه مناسب تهیه شده و مواد و عناصر غذایی خود را در خاک به شکل قابل جذب در اختیار گیاه قرار می‌دهد.

فواید استفاده از کمپوست:

• در ایجاد کشاورزی پایدار مناسب است و از کاهش محصول جلوگیری کرده و باعث افزایش آن می‌گردد.

• ذخیره کننده بزرگی از عناصرو آب بوده و به این ترتیب اعتماد و دلگرمی کشاورزان با استفاده از آن در مزارع بیشتر می‌شود و قابلیت ذخیره آب در خاک را افزایش می‌دهد.

• باعث بهبودی ساختمان خاک شده و عملیات شخم را آسانتر می‌کند همچنین قابلیت ذخیره آب در خاک را افزایش می‌دهد.

• هوموس و مواد آلی خاک را افزایش داده و بعضی از ویتامین‌ها، هورمونها و آنزیمهای مورد نیاز را تأمین می‌کند که این مواد نمی‌توانند بوسیله کودهای شیمیایی تأمین گردند. بنابراین در خاکهای با کمبود مواد آلی بسیار مفید و مناسب می‌باشد.

• در جلوگیری از تغییر اسیدیته خاک همانند یک بافر عمل می‌کند.

• وقتی که در هنگام مرحله کمپوست شدن درجه حرارت به ۶۰ درجه یا بیشتر می‌رسد، عوامل پاتوژن و بیماریزا، تخم انگلها، بذور علفهای هرز را از بین برده و آنها را نابود می‌کند.

• کمپوستی که کاملاً آماده شده و رسیده باشد، براحتی با خاک در حال تعادل قرار می‌گیرد و تهویه خاک را بهبود می‌بخشد.

• کودهای اضافه شده را براحتی و با جلوگیری از تلف شدن و هدر روی در اختیار گیاه قرار می‌دهد.

• بسیاری از عناصر‌و مواد غذایی پر‌مصرف‌و ‌کم‌مصرف را که در‌خود داشته است در خاک آزاد کرده‌و در اختیار‌گیاه قرار می‌دهد.

• وزن مخصوص ظاهری خاک را به شدت کاهش داده و بنابرای برای خاک سنگین و رسی بسیار مناسب و مفید است.

• چون ظرفیت نگهداری عناصر در سطح آن زیاد می‌شود، بنابراین در کاهش عناصر و مواد غذایی گیاه در خاکهای سبک و شنی بسیار مناسب و مفید است.

•  آزولا گیاهی مفید برای شالیزار می‌باشد در صورتیکه رشد مناسب و معقولی در منطقه داشته باشد. ولی اقلیم و شرایط منطقه و همچنین افزایش آلودگی آبها در منطقه به عناصر مختلف خصوصاٌ ازت و فسفر باعث رشد زیاد‌و بی‌رویه آن شده است بطوریکه امروزه تهدیدی بسیار جدی برای شالیزارها، استخرها، آب‌بندانها و تالابها شده و رشد برنج و جمعیت آبزیان را در معرض خطر قرار داده است.

رایس کمپوست   RICE COMPOST

کمپوست مخلوطی از مواد آلی مختلف خصوصاً آزولا بوده که توسط میکروارگانیسمها در یک محیط گرم، مرطوب و با تهویه مناسب تهیه شده و مواد و عناصر غذایی خود را در خاک به شکل قابل جذب در اختیار گیاه قرار می‌دهد.

فواید استفاده از کمپوست:

• در ایجاد کشاورزی پایدار مناسب است و از کاهش محصول جلوگیری کرده و باعث افزایش آن می‌گردد.

• ذخیره کننده بزرگی از عناصرو آب بوده و به این ترتیب اعتماد و دلگرمی کشاورزان با استفاده از آن در مزارع بیشتر می‌شود و قابلیت ذخیره آب در خاک را افزایش می‌دهد.

• باعث بهبودی ساختمان خاک شده و عملیات شخم را آسانتر می‌کند همچنین قابلیت ذخیره آب در خاک را افزایش می‌دهد.

• هوموس و مواد آلی خاک را افزایش داده و بعضی از ویتامین‌ها، هورمونها و آنزیمهای مورد نیاز را تأمین می‌کند که این مواد نمی‌توانند بوسیله کودهای شیمیایی تأمین گردند. بنابراین در خاکهای با کمبود مواد آلی بسیار مفید و مناسب می‌باشد.

• در جلوگیری از تغییر اسیدیته خاک همانند یک بافر عمل می‌کند.

• وقتی که در هنگام مرحله کمپوست شدن درجه حرارت به ۶۰ درجه یا بیشتر می‌رسد، عوامل پاتوژن و بیماریزا، تخم انگلها، بذور علفهای هرز را از بین برده و آنها را نابود می‌کند.

• کمپوستی که کاملاً آماده شده و رسیده باشد، براحتی با خاک در حال تعادل قرار می‌گیرد و تهویه خاک را بهبود می‌بخشد.

• کودهای اضافه شده را براحتی و با جلوگیری از تلف شدن و هدر روی در اختیار گیاه قرار می‌دهد.

• بسیاری از عناصر‌و مواد غذایی پر‌مصرف‌و ‌کم‌مصرف را که در‌خود داشته است در خاک آزاد کرده‌و در اختیار‌گیاه قرار می‌دهد.

• وزن مخصوص ظاهری خاک را به شدت کاهش داده و بنابراین برای خاک سنگین و رسی بسیار مناسب و مفید است.

• چون ظرفیت نگهداری عناصر در سطح آن زیاد می‌شود، بنابراین در کاهش عناصر و مواد غذایی گیاه در خاکهای سبک و شنی بسیار مناسب و مفید است.

• مقدار کاه تولید شده برای هر هکتار شالیزار حدود ۱ تا ۱.۵ تن برآورد می‌گردد.  این مقدار کاه در سالهای اخیر پس از کمباین در شالیزارها رها شده و با آزاد کردن نیترات، باعث آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی منطقه شده که به شدت برای انسان و دام خطرناک است.

•  آزولا گیاهی مفید برای شالیزار می‌باشد در صورتیکه رشد مناسب و معقولی در منطقه داشته باشد. ولی اقلیم و شرایط منطقه و همچنین افزایش آلودگی آبها در منطقه به عناصر مختلف خصوصاٌ ازت و فسفر باعث رشد زیاد‌و بی‌رویه آن شده است بطوریکه امروزه تهدیدی بسیار جدی برای شالیزارها، استخرها، آب‌بندانها و تالابها شده و رشد برنج و جمعیت آبزیان را در معرض خطر قرار داده است.

گياه گل راعي:

با نام علمي  Hypericum perforatum L. ازگياهان بسيار ارزشمند دارويي است.

در منابع فارسي با نام هايي چون هوفـاريقون، هزار چشم و علف چاي نيز آمده است.  در زبان انـگليسي به     "St.John's Wort "معروف است. اين گياه خشبي، چند ساله، متعلق به تيره كلازياسه (Clusiaceae) و زير خانواده هايپريكوئيد (Hypericoideae) مي باشد.

 اين گياه در اروپا، شمال ايران، آسياي صغير، شمال آفريقا، كانادا، جنوب آمريكا و استراليا به طورطبيعی رشد می کند. ساقه گل راعي راست و ارتفاع آن بستگي به شرايط اقليمي محل رويش داشته و بين ۵۰ تا ۱۰۰سانتي متر متغير است. قسمت انتهايي ساقه انشعابهاي فراواني دارد. در گياهان چند ساله پاي ساقه چوبي مي شود. برگها متقابل، بدون كرك و دمبرگ بوده نوك برگها و لبه آن بدون كنگره است (شكل ۱).

                                                    شكل۱، پيكر رويشي گل راعي

در سطح برگها نقاط تيره رنگي وجود دارد كه اين نقاط محل تجمع هيپرسين مي باشد.
گلها دوجنسي (نر و ماده) و به رنگ زرد روشن است. قطر گلها بين ۱تا ۳ سانتي متر و تعداد گلبرگهاي آن ۵ عدد مي باشد (شكل۲).
بذور اين گياه سخت و قهوه اي رنگ و به ابعاد۰.۵× ۱ ميلي متر است. طول ريشه اصلي اين گياه به ۷۰ سانتي متر مي رسد و از ريشه اصلي ريشه هاي فرعي فراواني منشعب مي شوند.

                                                  شكل ۲، گلهاي گل راعي

مواد موثره:
پيكر رويشي گل راعي (گلها و سرشاخه ها) حاوي مواد موثره است. اين مواد به گروههايي چون نفتوديانترونها (Naphthodianthrones) ، فلاونوئيدها (Flavonoids) ، اسانسها و فلوروگلوسينولها (Phloroglucinols) تعلق دارند. نفتوديانترونها كه به ميزان ۰.۱تا ۰.۲۵ درصد در گل راعي وجود دارند شامل هيپريسين، پسودوهيپريسين و پيش ماده هاي آنها يعني پروتوهيپريسين، پروتوپسودوهيپريسين هستند. پيش ماده هاي فوق با قرار گرفتن در معرض نور به تركيبات حلقوي مربوطه تبديل مي شوند (شكل ۳).

                                   شكل ۳، ساختمان شيميايي هيپريسين و پسودوهيپريسين

مكانيسم اثر:
       وجود آنزيم مونوآمينواكسيداز (Mono Amino Oxidas = MAO) سبب تجزيه هورمونهاي آدرنالين و نورآدرنالين در محل سيناپسهاي عصبي مي شود. تجزيه هورمونهاي مذكور سبب ايجاد افسردگي (Depression) در افراد مي شود. هيپريسين سبب مهار آنزيم فوق الذكرشده و بدينوسيله افسردگي را درمان مينمايد. در اكثر مراجع علمي معتبر نظير Basic&Clinical  Pharmacology, PDR¸ Martindale و كميسيون E اثر ضد افسردگي اين گياه مورد تاكيد قرار گرفته است. 
از اوائل دهه۹۰ آزمايشات باليني در خصوص تاثير هيپريسين در درمان بيماريهاي ايجاد

شده توسط ويروسها صورت پذيرفت و در نتيجه از اين گياه به عنوان يك كانديداي مناسب براي كنترل بيماري ايدز ياد شده است.

رقم مورد استفاده: 
رقم توپاز (Topas) يكي از معروفترين ارقام گل راعي در اروپا است كه جهت توليد دارو در مقياس صنعتي مورد استفاده قرار مي گيرد. شركت دارويي زردبند با تهيه بذور رقم توپاز و مطالعات متعددي كه به روي سازگاري و همچنين تاثير شرايط اقليمي كشورمان بر روي آن انجام داده به اين نتيجه رسيده است كه رقم مذكور را مي توان در مقياس وسيع جهت تهيه دارو مورد استفاده قرار داد. لذا اين شركت با داشتن بهترين رقم گياه گل راعي از مواد اوليه بسيار مناسبي براي تهيه دارو در كشور برخوردار است.

منابع:
1- عزيزي، م و اميدبيگي، رضا، بررسي اثرات سطوح مختلف ازت و فسفر بر رشد، نمو، عملكرد و تجمع كادميوم در گل راعي، مجله علوم خاك و آب، جلد ۱۲، شماره ۹. سال ۱۳۷۹ .
2- عزيزي، م و اميدبيگي، رضا، بررسي اثرات مقادير مختلف ازت و فسفر بر رشد، نمو، عملكرد و ميزان ماده موثره هيپريسين در گل راعي، مجله علوم كشاورزي ايران، جلد 32، شماره 4، سال1380

 امروزه بهره برداري حداکثري ازمنابع و به حداقل رساندن خسارتها به محيط زيست وحتي کمک به آن براي جبران خسارتهاي وارده در گذشته ازطرف انسانها تا به امروز، از اهداف مهم دولتها وارگانهاي مرتبط مي­باشد وبراي اين منظور لازم است از روشهاي نزديک به طبيعت وروشهايي که علاوه بر درآمد زايي باعث جبران بعضي خسارتهاي وارده به منابع طبيعي گردد واصل حداکثر استفاده با حد اقل خسارت نيز در آن رعايت گردد استفاده کنيم. در گروچنين روشهايي است که ميتوان به توسعه پايدار اميدوار بود وحداقل اينکه اين منابع به همين صورت که امروز هست بتواند به نسلهاي بعد انتقال يابد تا آنها نيز بتوانند از اين مواحب الهي بهره مند شوند.

يکي از اين روشهاکه مي­توان دراين باره از آن نام برد اگروفارستري مي­باشدکه ترکيب دو صنعت جنگلداري وکشاورزي محسوب مي­شود و با اهداف چندجانبه که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد انجام می­گيرد.

درخت در اين روش به منظورهاي مختلف مورد استفاده قرار مي­گيرد که شامل :

 ۱- حفاظت ازخاک درمقابل فرسايش آبي وبادي وساير عوامل نامساعد.

 ۲- تامين چوب آلات براي رفع بخشي از نياز صنايع

۳- حفاظت آب وحتی افزايش منابع آبی

۴- ايجاد پناهگاه براي حيات وحش

۵- اصلاح ساختار خاکهاي آسيب ديده

۶- استفاده از محصولات فرعي نظير ميوه, رزين وغيره.

۷- استفاده از آن بعنوان تفرجگاهها وفضاي سبزو....

وکشاورزي نيز در اين روش به منظور تامين بخشی از محصولات زراعي يا دامي مورد نياز در بخشهاي مختلف زندگي انسانها صورت مي گيرد.

نکته مهم آنکه همانطور که قبلا گفته شد برنامه ريزان در اين عرصه بايد روشها وترکيباتي را به کار برند که خسارتها به حد اقل رسيده وفعاليتها نيز اقتصادي ومقرون به صرفه بوده وهمچنين روشها منطبق با شرايط اقليمي مناطق وفرهنگ مردم بومي باشد که اين امر با توجه به پيشرفتهاي علمي دور از دسترس نيست.

در ادامه به يکي از روشهاي ترکيب درخت وزراعت اشاره ميشود که البته تا به حال بصورت علمي مورد بررسي قرار نگرفته است اما با توجه به تجربه اين روش در سطوح کوچک در برخي مناطق روستايي شمال کشور وبررسي هاي مقدماتي و مزايايي که در زير به آنها اشاره مي شود مي توان از آن در مناطق روستايي که خاکها طي مدت طولاني به دليل از بين رفتن جنگل در معرض تابش آفتاب وساير عوامل نامساعد قرار گرفته اند و تقريبا ديگر حتي مورد استفاده براي کشاورزي هم قرار نمي­گيرند

(به دلايل مختلف مانند:کم وسعت بودن اراضي براي افراد,شيب بالا ,کم شدن مرغوبيت خاک و...) بهره گرفت.

گردو به عنوان درختي که قابل بهره برداري در بخشهاي مختلف مانند چوب, مغز دانه, پوست وغيره که ارزش بالايي دارد و جو بعنوان محصولي که  مهمترين ويا حد اقل يکي از مهمترين منابع تامين خوراک دام وحتي انسان اهميت ويژه دارد .                  

تلفيق اين دو يعني کاشت پايه هاي گردو در فواصلي که هم بتوان از چوب وميوه وساير موارد استفاده کرد و هم ماشين آلات کشاورزي به راحتي براي انجام شخم وغيره وارد عرصه شوند وهم نورکافي به محصول زراعي برسد و ما بتوانيم از جو بعنوان يک محصول زراعي بهره ببريم. به نظر مي­رسد فاصله ۱۲-۱۰ متر بين درختان گردو و استفاده از پايه هايي با ارتفاع متوسط مناسب براي اين روش است.

 البته ممکن است  با توجه به خاصيت آللوپاتي درخت گردو اين امر غير ممکن به نظر برسد اما با توجه به متفاوت بودن فصل رويش هر کدام از اين محصولات يعني رشد گردو از اواسط بهارتا اوايل پاييز و جو از اواسط پاييز تا اواسط بهار وتجربه قبلي مي­توان گفت اين امر ممکن بوده چرا که در فصل خواب درخت گردو سم از خود ترشح نمي کند و احتمالا ميزان سم موجود در برگهای خزان شده در حد پايين بوده وضرری برای جو ندارد(باتوجه به تجربه قبلی) همچنين بدون برگ بودن گردو در زمستان به تامين نور مورد نياز برای رشد جو کمک می کند و جو ميتواند به رشد خود ادامه دهد.

اما محاسن اين تلفيق شامل:

۱- اجراي اين روش در عرصه هاي کشاورزي که به دليل استفاده طولاني مدت وغير اصولي دچار فرسايش و آسيب شده اند مثلا در مناطق روستايي شمال کشور بدلايل گفته شده غير قابل استفاده شده اند
 مي تواند موجب اصلاح خاک شده واز آسيب بيشتر به خاک جلوگيري نمايد.

۲- توليد محصول زراعي به دو صورت محصول جو وعلوفه سبز براي کشاورزان روستايي که غالبا دامدار نيز هستند ومجبورند براي تامين نياز دام خود در زمستان وبهار وارد عرصه جنگل شوند که باعث آسيب به زادآوري مي گردد.

۳ - استفاده از محصول گردو که شامل ميوه که درصنايع مختلف استفاده مي شود ومغز گردو که داراي ارزش غذايي بالا وحتي دارويي که باعث اشتغال زايي روستاييان نيز ميگردد.

۴- استفاده از چوب گردو درطولاني مدت وسرشاخه هاي آن در کوتاه مدت براي تامين سوخت روستاييان.

۵- شخم عرصه در پاييز که باعث قرار گرفتن برگهاي ريخته شده در عرصه در زير خاک وتوليد هوموس مناسب که اين نيز مي تواند باعث اصلاح ساختار خاک شده وبخشي از نياز جو را در فصل رشد برآورده کند ضمن آنکه شخم زدن به درخت نيز با توجه به هوا دهي شدن به خاک کمک کند.

۶- شخم پاييزه وپوشش علفي در فصل باران ودرخت مجموعه عواملي هستند که باعث جذب حداکثر آب باران در زمين شده وبه تبع آن سطح آبهاي زير زميني نيز افزايش مي يابد واز بروز سيل جلوگيري ميشود.

۷- ريشه عميق گردو باعث جلوگيري از رانش ميشود.

۸- ساير اثرات شامل: اشتغال زايي در تمام فصول سال در روستا وعدم مهاجرت روستاييان به شهر, تامين بخشي از نياز اقتصادي کشاورزان ومهمتر کمک به حفظ منابع طبيعي.

درپايان به نظر مي­رسد که اجراي چنين طرحهايي باتوجه به شرايط اقليمي و اقتصادي-سياسي  و اجتماعي ايران با بررسيهاي دقيق تر علمي ضروري مي­باشد

محققان می گویند برای آنکه راحت تر مطالبی را که لازم است به ذهن خود بسپارید یک راه ساده در دسترس است، آن هم بو کردن گل رز است.

محققان آلمانی در مطالعات خود به این نتیجه رسیده اند که با بو کردن و وجود داشتن بوی عطر درفضا حتی درحالت خواب افراد، می توان به حافظه آنها افزود.

نتایج این تحقیق در مجله علمی ساینس به چاپ رسیده است. محققان مدعی شده اند فعالیت بویایی انسان درحالت خواب وشاید سایرفعالیت های مغزی درحالت خواب، می تواند برحافظه انسان تاثیر مثبت بگذارد و باعث می شود فرد پس از بیدار شدن ساده ترمسایل را به خاطر بسپارد.

یان بورن از دانشگاه لوبک وهمکارانش ۷۴ نفر داوطلب را مورد مطالعه قرار دادند. این افراد در بازیهای حافظه یی و تمرکز شرکت کردند و مشخص شد کسانی که قبل از حضور دربازی یا حتی در حالت خواب قبل از حضور در بازی گل های رز را بو کرده اند بسیار بهتر از دیگران نتیجه گرفته اند و جالب اینکه این افراد در صورت بو کردن گل رز بهتر از زمانی که این گل را بو نکرده اند نتیجه گرفته اند. در نهایت محققان برای آنکه نتیجه تحقیقات را بصورت عددی نشان دهند نتیجه را این گونه بیان کردند :

در حالت عادی ۳۰ داوطلب پس از نشان دادن ۵۰ کارت با تصاویر مختلف ۶۹ درصد آنها را در خاطر داشتند، در صورتی که قبل از بازی یک ساعت در اتاقی با بوی گل رز می نشستند این رقم به ۷۶ درصد می رسید و در صورتی که افراد یک شب را در این اتاق می خوابیدند این رقم به ۸۶ درصد می رسید.

گروه بورن می گوید بوی مناسب و عطرگونه باعث پیشرفت عملکرد مغزی و بهبود حافظه انسان می شود، البته این مساله به خصوص در حالتی است که انسان این بوها را در مرحله خواب عمیق در محل خوابش استشمام کند.